Pytanie zrodziło się we mnie po zetknięciu z wieloma sytuacjami, kiedy rodzina wyraża pretensje do Kościoła za odmowę pochówku, gdy zmarły w jawny sposób odcinał się za życia od Kościoła.

Właśnie czytałem biografię Krzysztofa Kieślowskiego, który sam określał się raczej jako agnostyk, zachowując dystans wobec Kościoła (choć nie walcząc z nim i w swoich filmach często z szacunkiem poruszając problem wiary). Pogrzeb miał katolicki - przeciwieństwie do jego ojca, któremu - jak podaje Wikipedia - odmówiono pogrzebu kościelnego, cytuję: ze względu na nieprzystąpienie do spowiedzi (określenie sugerujące, że przyczyną był sam brak spowiedzi, a nie jej odmowa przez konającego).

Takie stawianie sprawy jest dziś bardzo częste w mediach. Wskazuje...

Zadano mi wczoraj ciekawe pytanie: czy VOM (tridentina), czy NOM jest podobniejsza do Mszy Swiętej z pierwszych wieków?

Pytanie ciekawe, ale trudne - jedna i druga tak się różni (zewnętrznie, bo układ obu jest bardzo podobny), że trudno porównywać.
Nie jestem pewien, kiedy nastąpiło - dzięki Bogu dziś przezwyciężone - zagubienie aspektu paschalnego Mszy Świętej, natomiast mój rozmówca chyba miał na myśli bardziej zewnętrzne elementy - jak kierunek księdza, tego jak wyglądał ołtarz itd.

Co uważacie?

Jednym z głównych zainteresowań NSK są stosunki pracy. I to one wywołały największy rozgłos. W Encyklice Rerum Novarum pojawiło się pojęcia płacy godziwej. A hasło to było i jest na wskroś polityczne. Rerum Novarum to najbardziej znienawidzona encyklika. Do tego stopnia, że po opanowaniu Polski przez komunistów niszczone wszystkie napotkane egzemplarze. Ubecy przeszukiwali biblioteki kościelne, zakonne i wszelkie inne w poszukiwaniu tej encykliki. Dlatego, że papież Leon XIII upomniał się w niej o prawa robotników. I chłopów. O prawa najniższych warstw. Podkreślił ich podmiotowość. Także o ich byt.
Płaca godziwa, według Leona miał zapewnić rodzinie robotnika, czy chłopa życie na przeciętnym poziomie. Współcześnie można by to nazywać...

Ostanie, pokowidowe lata, kiedy sporo ludzi w krajach katolickich nie wróciło do publicznego praktykowania wiary w liturgii, ujawniły znaczną płyciznę przekonań religijnych. Oparta na zwyczajach i emocjach niby-wiara przeżywa regres .

Na portalu Z Chrystusem nie znalazłem na temat istoty wiary oddzielnego wątku, a przecież od uwierzenia w Boga i Jego Słowo powinno zaczynać się całe nasze życie religijne, aby miało sens i siłę.
Bowiem:
Bez wiary nie można podobać się Bogu. Przystępujący bowiem do Boga powinien wierzyć, że Bóg jest i że wynagradza tych, którzy Go szukają (Hebr 11,6)

- Inną sprawą jest sama wiara, jak ona w naszym umyśle, woli i emocjach funkcjonuje;
- inną są zewnętrzne praktyki wiary,
- a jeszcze inną jest zasób...

----------------- Ja Jestem

Nie ścigajcie Mnie jak poszukiwanego … listem gończym,
bo urodziłem się jak każdy z Was … dzieckiem.
I stałem się człowiekiem, dzięki … człowiekowi.
Ja Jestem wszędzie ale znajdziecie Mnie tylko … sercem.

Narodziłem w biednej stajni, żeby nikt nie powiedział, że ma gorsze mieszkanie.
Narodziłem się wśród nienawiści Heroda, żeby nikt nie narzekał, że brak mu miłości wokół siebie.
Narodziłem się między wołem a osiołkiem, żeby nikt nie płakał, że świat całkiem zezwierzęciał.

Nikt nie może więc twierdzić, że narodził się gorszy.
Nikt nie morze narzekać, że niesie Krzyż cięższy.
To Ja pokazałem światu, że z dna można wznieść się do Nieba
Wystarczy iść ze Mną …

Otwierajcie więc oczy, abyście potrafili ujrzeć Mnie...

Niewidzialny Klasztor Jana Pawła II

Jan Paweł II był człowiekiem, który przez cały swój pontyfikat przychodził do cierpiących z darem sensu, zaś do dokonujących aborcji z propozycją daru pokoju.

Idea Niewidzialnego Klasztoru jest prosta. Chodzi o ukazanie głębokiej prawdy, że cierpienie ludzi, często ludzi chorych, starych, odrzuconych, niejako uwięzionych przez swoje cierpienie, porzuconych przez rodziny, że owo cierpienie ma swój sens. Że ich życie do końca ma sens i czemuś służy, niezależnie od tego, co się z nimi dzieje. Otwarcie tych ludzi na prawdę, że swe cierpienie mogą połączyć z Jezusem, ma niezwykłe znaczenie. Jeżeli to uczynią, znajdą sens swego życia, a poza tym dopełniają cierpień Jezusa w danym miejscu, w danej sytuacji....

W wątku poświęconym wspomnieniom z katechezy EnEs wspomniał ks. Jerzego Chowańczaka, a AdamS. ks. Tadeusza Czakańskiego. Ja wspomniałem ks. Józefa Gniewniaka. Ale o wiele większe piętno odcisnął na mnie ks. Bronisław Bozowski. A także Ks. Jan Twardowski, ks. Karol Meissner OSB, ks. Kazimierz Orzechowski, ks. Tomasz Król a także, choć tylko wrażenie ks. Andrzej Bosowski.
O każdym z nich można poczytać w Wiki i w innych źródłach. O niektórych poczytać książki jak i to, co sami napisali.
Ale osobiste wspomnienia są bezcenne. Takie subiektywne, osobiste.
Teraz nie mam czasu, aby zacząć. Ale zachęcam wszystkich do dzielenia się wspomnieniami o osobach, niekoniecznie konsekrowanych, którzy przyczynili się do tego, że jesteście w Kościele.

Inspiracją do tego tematu było wysłuchanie rozmowy z ks. Królikowskim. W jednych tematach utwierdziłem się w przekonaniach, w innych byłem zbulwersowany tym co usłyszałem.
Poniższy fragment powinni wziąć do serca szczególnie Ci dyskutanci, którzy posługują się tylko wiedza naukową zapominając, że istniej też wiedza religijna która jest transcendentna, duchowa, objawiona.
Kto nie pojmie tego podstawowego etapu na drodze duchowej niech sobie daruje dalsze wysiłki bo będą bezproduktywne.

Do Franciszka przyjeżdża wysłannik Papieża, który mu sugerował: „Ty możesz narzucać sobie takie rygory, gdyż jesteś krzepkim wieśniakiem lecz nie jest rzeczą mądrą zmuszać do takiej surowości innych, którzy mogą jej nie przeżyć” .
Na co on wziął w ręce...

Witam. Niestety znów upadłam w grzechu z kategorii 6 przykazania. Samo dotyk. Jeszcze przed miałam myśli, że będziesz żałować, nie rób , że będzie ci głupio. A I tak to zrobiłam:/ dużo w internecie osób pisało że przecież to nie grzech, żeny sobie układu hormonalnego nie niszczyć itd.
Wstydzę się niezmiernie, znów będę musiała iść się spowiadać. Nie wiem co powiedzieć księdzu. Jeszcze we wtorek powiedział mi, żeby iść z Bogiem, ze dobra ze mnie młoda osoba że mimo upadkow chcę iść dalej z panem Jezusem. Nie jest to mój stały spowiednik, ale i tak jest mi źle sama ze sobą, jak powiem że byłam ostatnio raz w tym tygodniu... Prosiłam pana Jezusa by mi przebaczył.

Dodano po 17 minutach 55 sekundach:
Zawsze po takim grzechu czuję się jakby...

Po wielu latach bez Boga w moim życiu przeszłam swego rodzaju nawrócenie, i otrzymałam piękny różaniec od mojej babci, łącznie z modlitewnikiem. Od razu po założeniu go poczułam ulgę w sercu, i ciekawi mnie jak często wy odmawiacie różaniec, ponieważ ja jestem świeżo w temacie. Czy jest to dla was rutyna tak jak np. Codzienna modlitwa czy raczej sięgacie po różaniec w innych okazjach?

Witam wszystkich czytających, Bóg z wami.

Wyczytałam, że krzyż na szyi noszony przez Chrześcijan ma właściwości ochronne oraz jest symbolem wiary, natomiast różaniec który noszę ja niekoniecznie ma takie zastosowania, a służy jedynie jako przedmiot do modlitwy (Według danych z sieci). Osobiście trudno mi w to uwierzyć, ponieważ czuję głębokie przywiązanie do różańca który mi dano, mimo iż nie noszę go długo, a na różańcu samym w sobie wisi krzyż, oraz wiele ikon nawiązujących do Chrześcijaństwa, także uważam że może mieć podobne właściwości co standardowy krzyż, a nawet mocniejsze właściwości, ponieważ wiem że nad tym różańcem modlono się przez wiele lat, jeśli w ogóle ma takie zastosowanie. Podobny różaniec do mojego nosi mój ojciec....