Sobór Trydencki (XVI w.) potwierdził, że należy otaczać szacunkiem ciała świętych, ich relikwie oraz miejsca związane z ich życiem, ponieważ — według nauczania Kościoła — Bóg działał przez tych ludzi i przez ich przykład prowadzi wiernych ku wierze.
Relikwie (łac. reliquiae — „pozostałości”, „resztki”) to szczątki ciał osób uznanych za święte lub przedmioty, które były z nimi związane za życia. Stanowią one przedmiot kultu w wielu religiach. Szczególne znaczenie mają w katolicyzmie i prawosławiu, natomiast większość tradycji protestanckich odrzuca ich kult.

Relikwie od najwcześniejszych wieków chrześcijaństwa cieszyły się szczególną czcią. Inspiracją dla tego zwyczaju była wizja z Apokalipsy św. Jana, w której mowa o duszach męczenników...

Prawdopodobnie poświęcę kawałek swojego życia, aby odgadnąć zamiary soborowe. W myśl zasady, że Bóg się nie myli to Sobór Watykański II powinien być bez błędów. Ale nie był to Sobór doktrynalny lecz duszpasterski. A to jest dość znacząca różnica. Z kolei duszpasterstwo zastępuje się pastoralnością, a teologii, która jest nauką o Bogu nadaje się ludzki aspekt w odwołaniu jak np. teologia ciała, moralna, pastoralna, wyzwolenia, feministyczna itp. Decyzje Soboru były można by rzec rewolucyjne, drastyczne, przyśpieszone, kontrowersyjne, bardziej w stronę świata, wyrozumiałości i tlumaczeń na zasadzie usprawiedliwiania różnych postaw. A czy rzeczywiście ma wpływ na pogłębianie duchowości i zgłębianie wiary skoro powstawały jak grzyby po deszczu...

Są takie momenty w teologii, kiedy człowiek zaczyna podejrzewać, że logika została zaproszona do świata, w którym obowiązują zupełnie inne zasady — a po przybyciu natychmiast dostała zakaz wstępu. Historia Jezusa po ukrzyżowaniu jest jednym z takich przypadków. Wszystko wydaje się opisane jasno, dopóki nie spróbujemy złożyć tego w spójny mechanizm. Wtedy otrzymujemy coś przypominającego zegarek, który jednocześnie działa, nie działa i ma symbolizować wieczność.
Zacznijmy od słów skierowanych do łotra na krzyżu: „Dziś będziesz ze Mną w raju” (Łk 23:43). Na pierwszy rzut oka brzmi to prosto. Jednak natychmiast pojawia się pytanie: kto właściwie trafia do tego raju?

Według klasycznej chrystologii Jezus nie jest jedynie człowiekiem ani...

Założyłem ten temat, żeby umieszczać tu różne ciekawostki na temat Biblii. Niekoniecznie trzymające się jakiegoś sztywnego tematu. Również o księgach, które kiedyś były w Biblii a obecnie nie są. O różnych numeracjach rozdziałów i wersetów. Różnych wydaniach i różnych niuansach technicznych.
Na razie zajawka. Jak wrócę z pracy to coś wrzucę na początek.

Dzisiaj jakoś tak szczególnie naszła mnie (co jakiś czas powracająca) refleksja, że o ile relacje między Osobami Boga w Trójcy są odwieczną intymnością Boga o tyle On kocha nas tak bardzo że zaprasza do wejścia w tajemnicę Jego trynitarnego życia poprzez rozważanie relacji między Trzema Osobami Boskimi, poprzez rozważanie Jego troistości.
To trochę tak jakby Trójca dała nam w darze swą najgłębszą tożsamość. A gdy Bóg Ojciec dał nam swego umiłowanego Syna pozwalając na Jego śmierć oddał nam jakby własne wnętrzności choć to metafora, i swoją własną dumę.
Trójca nas kocha nieskończenie.
To takie miłe!
To takie fajne!
Rety, ta sympatyczna Trójca musi nas naprawdę bardzo kochać i dobrze nam życzyć! Ona chce być naszą ambicją, chlubą i...

Według przekazów biblijnych pochodzenie Józefa okazuje się zaskakująco skomplikowane. Jako potomek króla Dawida i domniemany dziedzic jego królewskiej linii został przedstawiony w dwóch genealogiach – autorstwa Mateusza i Łukasza. Już na pierwszy rzut oka czytelnik może poczuć się skonfundowany.
Ewangelia Mateusza (Mt 1:1–16) prowadzi rodowód Józefa przez Salomona, syna Dawida i Batszeby. Z kolei Ewangelia Łukasza (Łk 3:23–38) wywodzi go od Natana, innego syna Dawida. Na tym jednak rozbieżności się nie kończą. Według Mateusza ojcem Józefa był Jakub, natomiast Łukasz z równą stanowczością wskazuje na Helego.

Oczywiście wiemy, że w starożytności – podobnie jak w późniejszych epokach – genealogie bywały tworzone lub modyfikowane z powodów...

Grzech pierworodny to jedna z tych koncepcji, które od wieków próbują odpowiedzieć na bardzo stare pytanie: skąd w człowieku bierze się skłonność do zła, cierpienie i poczucie oddalenia od czegoś większego niż on sam? Według nauki Kościoła katolickiego grzech jest świadomym i dobrowolnym przekroczeniem prawa Bożego, które osłabia więź człowieka z Bogiem. Grzech pierworodny natomiast odnosi się do pierwszego nieposłuszeństwa pierwszych rodziców ludzkości – Adama i Ewy. Kluczowym tekstem biblijnym jest fragment Listu św. Pawła do Rzymian: „Przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć…” (Rz 5:12).

Kościół katolicki szczególnie doprecyzował tę naukę podczas Soboru Trydenckiego w XVI wieku, podkreślając, że człowiek...

Witam. Jestem 21-letnią kobietą i żyję z dwoma mężczyznami w trójkącie. Ostatnio ksiądz odmówił nam chrztu dziecka. Gdzie mogę to zgłosić?

Historia Jonasza – jednego z tzw. „proroków mniejszych” – to klasyczny przykład, że jeśli Wszechświat ma dla ciebie plan, to lepiej nie próbuj go omijać tanim biletem morskim. Jonasz (hebr. יוֹנָה, czyli „gołąb”) pochodził z Gat-Hefer i otrzymał od Jahwe prostą, choć średnio atrakcyjną ofertę pracy: „Idź do Niniwy i powiedz im, żeby przestali robić głupoty”.

Jonasz jednak uznał, że to świetny moment na urlop w przeciwnym kierunku. Wsiadł więc na statek do Tarszisz – starożytnego odpowiednika „byle dalej stąd” – i najwyraźniej sądził, że boska nawigacja GPS ma chwilowe zacięcie.
Bóg, jak się okazało, nie miał trybu „offline”. Włączył więc klasyczny pakiet pogodowy: burza, sztorm i ogólna atmosfera „wracaj natychmiast albo będziesz miał...

Temat wciąż wypływający w innych wątkach a wart swojego i porządnego opracowania i zbadania, do czego zapraszam wszystkich, do wspólnego studiowania Pisma i Tradycji oraz Magisterium co naucza w tym temacie.
Bracia odłączeni tez niech się czują zaproszeni do przedstawienia jak oni i ich denominacje wierzą, byśmy mieli szerszy obraz
Zacznijmy od wprowadzenia, co żydzi w ST i I wieku rozumieli gdy mówili tysiąc ?
Nie pamiętam u kogo to usłyszałem, ale mądry był B-) :!:
- tysiąc to był największy liczebnik żydowski, większego nie mieli, czyli nie mieli miliona, miliarda itd. Gdy w Biblii pada tysiąc to należy go odczytywać nie literalnie tysiąc a cała wieczność , mnóstwo , nieskończoność itp
Druga uwaga - omawiamy fragmenty z...