Rozpoczyna się tydzień ekumeniczny. Dobry czas by modlić sie o jedność, ale i by dokonać refleksji nad tym, czy aby na pewno to, co robimy, to jest jeszcze ekumenizm, czy już jakiś irenizm. Czy nie poszliśmy za daleko.
Przeczytałem dziś w internecie takie smutne - ale czy niesłuszne? - słowa o tym tygodniu:

Jest taki tydzień na początku roku, czas wspólnego milczenia o Matce Bożej.
Już bowiem nie modlimy się o nawrócenie heretyków do Kościoła Katolickiego (...)
Nie mówimy gdzie jest Prawda, bo prawda jest wszędzie.
Nie nazywamy rzeczy po imieniu bo dialogujemy(...)

Czy to, w jaki sposób praktykujemy ekumenizm spodobałby się św.Maksymilianowi, który zakładał swoją Milicję Niepokalanej aby (...) starać się o nawrócenie grzeszników,...

Ten wątek jest dla wszystkich, którzy chcą się podzielić dobrą myślą z innymi.

Może to być osobista refleksja, coś ważnego dla Ciebie, coś co Cię olśniło i czym chcesz się podzielić z innymi.
Może to być sentencja innego autora (proszę wymieniać autorów), motto lub cytat z książki/filmu.
Możesz wyjaśnić jak to rozumiesz i w czym Ci to pomogło, albo zostawić tylko motto.

Jedna prośba, aby to była pozytywna myśl, by niosła dobro w przesłaniu. :-bd

Zainspirował mnie wątek niejakiego vardenskiego - błądzącego katolika, spraw Panie by wrócił do ortodoksji.
Pomyślałem, że jest to bardzo ważna sprawa:
Kościół daje nam Słowo na każdy dzień, wiec wypadało by się pochylić nad nim, prosząc najpierw Ducha Św o natchnienie, by zgodnie z obietnicą, nas o wszystkim pouczał i prowadził.
Przede wszystkim namawiam do czytania , regularnego codziennego

Jeśli jakieś czytanie sprawi, że zrozumiemy jakieś przesłanie głębiej, inaczej niż tradycyjnie rozumienie, bądź jakieś Słowo jakoś nas szczególnie poruszy i będziemy chcieli się tym podzielić z innymi - to ten wątek jest specjalnie do tego celu stworzony, czyli do dzielenia wymiany rozumienia a nie do dyskutowania dłuższego .

Jak stałem się (niedarwinowskim) ewolucjonistą i potomkiem Y-Adama?

Mam, jak każdy człowiek, czterech pradziadków.
Z istniejących w gminnych i parafialnych księgach metrykalnych zapisów udało się mi sporządzić tzw. ojcowskie i częściowo matczyne genealogie; w jednym przypadku aż do roku około 1620. Opracowane genealogie umieściłem w internecie. Pewien warszawski antropolog w jednej z nich zauważył swoje nazwisko, a właśnie poszukiwał swojego pochodzenia. Przyjechał do mnie na kraniec Polski, ale ta genealogia mu nie odpowiadała. Poradził mi jednak wykonać sobie badania genetyczne. :?:

Właśnie wtedy, w 2022, w komercyjnej firmie Family Tree DNA (FTDNA) w Arizonie rozpoczynano przyjmować zamówienia na testowanie specyficznego odcinka...

Temat widnieje na kilku religijnych forach, więc postanowiłem ją tutaj zamieścić.
Ta zabawa nas dużo nauczy.

Można korzystać ze stron internetowych, polecam: www.wbibli.pl

Warunki konkursu:

1 . Pytania mogą dotyczyć tylko Biblii i odpowiedź na pytanie musi być cytatem z Biblii . Czasem może być wymagane słówko wyjaśnienia, ale w większości przypadków cytat powinien wystarczyć.
2 . Pytanie ma prawo zadać tylko ta osoba, która odpowiedziała na poprzednie pytanie. Zadaje je od razu, nie czekając na potwierdzenie poprawności swej odpowiedzi.
2.1 . Odpowiadający ma 24 godziny na zadanie swego pytania. Potem każdy może zadać pytanie
3 . Gdy odpowiedź jest nieprawidłowa, (co stwierdzi ten, który zadał pytanie, albo administracja),...

Już kiedyś Mikołaj Kapusta kilka razy zauważał tonem pewnym, że nie każdy jest dzieckiem Boga/Bożym, skoro Biblia w kilku miejscach mówi wyraźnie o dzieciach Diabła. Czas się zmierzyć z tym dość szokującym tematem - zapraszam do poważnej i merytorycznej dyskusji.
(1 J 3, 7-10)
Dzieci, nie dajcie się zwodzić nikomu; ten, kto postępuje sprawiedliwie, jest sprawiedliwy, tak jak On jest sprawiedliwy. Kto grzeszy, jest dzieckiem diabła, ponieważ diabeł trwa w grzechu od początku. Syn Boży objawił się po to, aby zniszczyć dzieła diabła. Ktokolwiek narodził się z Boga, nie grzeszy, gdyż trwa w nim nasienie Boże; taki nie może grzeszyć, bo się narodził z Boga. Dzięki temu można rozpoznać dzieci Boga i dzieci diabła: kto postępuje...

Witam,

Natknąłem się na ciekawy (i szczerze mówiąc – niepokojący) wywiad

z prof. Marcinem Majewskim – katolikiem, biblistą, tłumaczem języków starożytnych i wykładowcą Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.

W rozmowie w Radiu Kraków prof. Majewski mówi m.in., że:
- Jezus nigdzie nie mówi o sobie „Jestem Bogiem”,
- w Ewangeliach widać, że nie uważał się za równego Ojcu,
- mógł się mylić (np. co do Mojżesza, Dawida, Noego),
- nie miał od początku świadomości swego bóstwa, ale odkrył ją w tzw. „doświadczeniu mistycznym” ,
- a sobory „ugrekizowały chrystologię” , bo „dogmaty są tylko językiem epoki, który dziś można wyrażać inaczej” .

Brzmi to raczej jak liberalna teologia protestancka niż nauczanie katolickie?

Dlatego...

Porozmawiajmy na temat świętych, których wybraliśmy na naszych patronów, przystępując do sakramentu bierzmowania :)

Ja na swoją patronkę wybrałam Św. Franciszkę Rzymiankę. Dlaczego? Zależało mi, by moje trzecie imię było imieniem mojej babci. Jednak kiedy przeczytałam jej życiorys zrozumiałam, że to na pewno jest ktoś, komu pragnę zawierzyć patronat nade mną. Franciszka była kobietą, która wiele przeszła w życiu. Chciała wstąpić do zakonu, jednak wydano ją za Wawrzyńca di Ponziani. Dwoje z trójki ich dzieci umarło, gdy miały 6 i 7 lat. Podczas wojny, jej pałac zrabowano, a męża i syna wygnano.
Franciszka z wielkim zaangażowaniem modliła się i służyła ubogim. Za sprawą jej naśladowczyń, powstało stowarzyszenie Oblatek Benedyktynek z Góry...

Tytuł wątku nieco żartobliwy, ale tematyka ważna i poważna. Mamy wątek Rycha - polski katolicyzm , gdzie skupiamy się raczej na rzeczach negatywnych, trochę narzekamy, wytykamy błędy i cienie polskiego katolicyzmu.

Tak dla równowagi proponuję ten wątek, dla uwypuklenia tego co dobre, wartościowe, to co trzeba wesprzeć, zmiany na lepsze. Wskazujmy szczególnie rzeczy nowe, mało znane a wartościowe i godne rozpropagowania, poparcia. Co nas zachwyciło ostatnio w KRK, co chcielibyśmy u siebie w parafii.

Chodzi mi oczywiście o żywą wiarę, a nie ze zwyczaju lub przymusu. Pewnie u większości narodziła się ona gdzieś w domu, przynajmniej stamtąd ją wynieśliśmy i to też może być odpowiedź. U mnie takim momentem powiedzmy przełomowym były przygotowania do bierzmowania, wtedy zacząłem patrzeć na to poważniej.

Czy rzeczywiście jest to Dobra Wiadomość na wielką skalę? Czy rzeczywiście przejmuje człowieka do szpiku kości?

Co jest tą Dobrą Nowiną?

Że pod określonymi warunkami mamy życie wieczne? Przecież ta część Nowiny jest obecna także w innych religiach.

Że odpuszczone zostały nam nasze grzechy wskutek śmierci krzyżowej Jezusa? Czy to jest aż tak wielka nowina? Czy w Psalmach nie mamy już wzmianki o tym, że temu, kto ma skruszone serce i pokutuje, Bóg wspaniałomyślnie przebacza? (Patrz np. Psalm 51). Poza tym jakież to odpuszczenie grzechów, skoro wg przedstawicieli Kościoła trzeba chodzić w tym celu do traumatyzującej, powtarzalnej spowiedzi?

A może tą Dobrą Nowiną jest to, że Bóg ogólnie jest nieskończenie miłosierny? Tak jak w przekazie...