Mam od dłuższego już czasu pewien dylemat, otóż w szkole jak to w szkole różne rzeczy się dzieją. Moi koledzy/znajomi często opowiadają nieodpowiednie, nieprzyzwoite żarty lub sami w taki sposób się zachowują. W większości przypadków próbuje powstrzymywać się od śmiechu ale nie zawsze potrafię, czy to w jakimś stopniu grzech? Czy po prostu muszę to wypracować? Czasem mi samemu bez namysłu zdarza się palnąć coś głupiego i też mnie to potem męczy. Dziękuję wam z góry za wszystkie odpowiedzi.

Pod pozorem wiary propaguje się pogaństwo
Dziś natknąłem się na taki zbiór skrajnych głupot

Powiązania z imperium Epsteina; wspieranie diabłów z Izraela; wywoływanie wojen; obiecywanie, że jak zostanie prezydentem to zakończy konflikt na Ukrainie w 24h tymczasem wycisza ją jedynie i Rosja może robić co chce. No i teraz finalnie podważanie słów Papieża (a przecież jest dogmat o nieomylności papieża w sprawach moralnych...) i wstawienie tego o to bluźnierczego obrazka na swoim X'ie przedstawiającego jego jako Jezusa... Ten gość musi być antychrystem, nie widzę innej opcji bo to przekroczyło wszelkie granice.

Dodano po 12 minutach 14 sekundach:
Andej Marek_Piotrowski proszę się wypowiedzieć...

Szczęść Boże! Przychodzę do was bo mam problem z rozstrzygnięciem czy w danych sytuacjach jest grzech.
1. Mówi się że obmawianie to mówienie rzeczy negatywnych na temat danej osoby w sytuacji gdy nie trzeba oraz że obgadywanie to albo rozmawianie o kimś negatywnie albo rozsiewanie plotek. I tutaj od dłuższego czasu zastanawiam się czy wogole można o kimś mówić w sposób inny niż pozytywny? Przykładem z życia mogę dać pewien raz gdy rodzina nas odwiedziła i były „wieści i rozprawy” z naszej wsi. Przewinął się temat pewnego chłopaka który po pijaku coś tam zrobił. Ja tego chłopaka znałem i powiedziałem o innej złej rzeczy którą zrobił. Temat już został teoretycznie zaczęty i nie wypaliłem tego z niczego. Czy w tej sytuacji jest grzech i czy...

Proszę Was o radę. Często, a właściwie zawsze po spowiedzi mam wrażenie, że nie wyznałam grzechu ciężkiego. Wiadomo, że czasem zdarza się czegoś zapomnieć, nawet grzechu ciężkiego i wtedy temat jest prosty, by przypomniany grzech wyznać przy następnej spowiedzi. Mi chodzi o to, że nawet jeśli wyznam grzech po spowiedzi pojawia się niepewność, a potem analizowanie i wątpliwości, że może jednak go nie wyznałam. Przypominają mi się słowa jakie mówiłam, a mimo to niepewność odbiera radość z sakramentu. Jak sobie z tym poradzić? Czy ktoś z Was tak miał? Czy przystępować mimo tych natrętnych myśli do Komunii i je bagatelizować? Czy jeśli nie chcę niczego zataić a zapomnę lub przez stres nie wyznam spowiedź jest ważna nawet kiedy to ciężki grzech?

Czy rozmowy między sobą w pracy o innych koleżankach dotyczące tego że nie wywiązują się z obowiązków, często biorą zwolnienia albo zachowują się nietaktownie i czasem urabiają dyrektora a on nie wyciąga konsekwencji to grzech ciężki? Rozmawiałam w ten sposób z koleżankami o innych ale tylko stwierdziłam pewne fakty nie wymyślając niczego i nie chcąc nikomu zaszkodzić. One nie mają z tego powodu żadnych konsekwencji itp. Przykładowo biorą zwolnienie i na FB wrzucają relacje z restauracji oto albo nie wiedzą jak i co robić a stawiają się przed dużo bardziej doświadczonymi pracownikami.Było to takie narzekanie we własnym gronie, które i tak nic nie zmieni. Czy to ciężki grzech?

Witam,

Chciałbym poznać waszą opinię na temat płacenia abonamentu RTV. Jako moralny obowiazek katolika - daniny publiczne należy płacić. Pozostaje dylemat moralny, czy to na co płacimy wspiera faktycznie dobro publiczne (szczególnie patrząc na to co się dzieje teraz w mediach publicznych i nie spodziewam się poprawy). Co w takiej sytuacji? Co ma nadrzędne znaczenie, aby mieć spokojne sumienie.

Witam
Moje pytanie dotyczy tego jak odróżnić, czy coś było świadome, czy nie. Jak wiemy, zasadniczo popełniamy grzechy od momentu przyjęcia chrztu, jednak, by zaistniał grzech ciężki musi być spełniony warunek świadomości. I jak w tym momencie oceniać swoje zachowania sprzed świadomej wiary? Na ile tam było świadomości niezawinionej, bo po prostu z racji wieku, lub niedbałości rodziców się o czymś nie wiedziało. Albo po prostu, może nawet teoretycznie wiedząc, że coś jest złe, ale po prostu się nie rozeznawało, gdyż nie było wiary.

Sądzę, że duża część tutaj może miała taki problem, bo większość (chyba) zaczęła rozwijać swoją wiarę w okresie późnego dojrzewania, albo nawet i później.

Z góry dziękuję za wszystkie odpowiedzi.

Czy grzechem jest nieodpłatne udostępnianie stron podręczników/zbiorów zadań celem przeprowadzania korepetycji?

Z jednej strony myślę, że można podciągnąć to pod użytek osobisty, ale mam pewne wątpliwości.
Będę wdzięczny za opinie :)

Witajcie, mam pytanie. Mam przyjaciółkę z którą znamy się już od wielu wielu lat, wiele razy sobie pomagaliśmy w ciężkich sytuacjach i właściwie można powiedzieć że traktujemy się już jak rodzeństwo, często się widujemy i razem spędzamy czas. Dawno temu pamiętam, że chciałem kiedyś być z nią w relacji, ale było to już naprawdę dawno temu, teraz już zobojętniałem wobec tego bo widzę że to świetna przyjaciółka, i nie chce wchodzić w żadną relacje, natomiast zdarzają się pokusy, myśli, zawsze je hamuje i pozbywam się ich ponieważ chcę ją traktować jako siostrę i nie chce mieć wobec niej jakiś nieszczerych i nieczystych intencji, natomiast często samoistnie różne myśli się we mnie budzą, nie erotyczne lecz po prostu o niej. Na przykład gdy...

Szczęść Boże! Przychodzę do was z problemem, mianowicie zastanawiam się czy pewien czyn był grzechem. Mianowicie mam jednego kolegę który lubi przyjąć mniejsze i większe dawki alkoholu (nazwijmy go Szymon) - i spotkałem drugiego kolegę (nazwijmy go Jan) który też zna Szymona. I jak się widze z Janem to mamy w zwyczaju pytać się: gdzie Szymon? Pije. I właśnie ostatnio spotkałem Jana przywitaliśmy się i zaczęliśmy gadać a że wszyscy w 3 chodzimy na siłownię to zacząłem z Janem rozmawiać (Szymona nie było) i tak mówimy między sobą że Szymon ma niezłą dietę (składającą się z alkoholu) i tym podobne - i teraz rodzi się moje pytanie czy te wyżej wymienione rzeczy to grzech? Oboje z Janem lubimy Szymona ani nie mówimy o nim źle w towarzystwie....

Dzień dobry,
W sobotę byłem u spowiedzi, rano w niedzielę przyjąłem komunię świętą, niestety wieczorem uległem grzechowi i oglądałem pornografię. Strasznie jest ciężko z tym zwalczyć, na szczęście udaje mi się pokazać pokusy i nie uległem grzechowi masturbacji. Czy popełniłem grzech ciężki? Staram się z tym walczyć ale czasem jest to silne. Dziś pokusy trochę minęły. Dziękuję za pomoc i odpowiedź. Zależy mi aby przystąpić do komuni w środę popielcową.

Czy jeżeli W TELEWIZJI przez przypadek ujrzy się aktorkę np. W jakiejś wyzywającej pozie lub w wyzywającym ubraniu, I popatrzy się na nią celowo by się podniecić, I będzie się to spojrzenie podtrzymywać to czy można ten grzech nazwać na spowiedzi
Patrzyłem na kogoś porządliwie ? Lub Patrzyłem na kogoś nieskromnie? Czy jeżeli z tego powodu że ujrzało się to w telewizji a nie w życiu to trzeba inaczej to nazwać?

Jak w temacie- czym jest zgorszenie? Czy to są tylko złe uczynki, słowa itp czy też jakieś czyny, które same w sobie złe nie są ale prowadzą do grzechu? Czy na przykład gdy wczoraj rozmawiałem z przyjaciółką i dowiedziałem się że rozmawiała z dziewczyną, która mi się podoba, zapytałem o czym rozmawiały, mimo że wiedziałem że reakcja może być nieprzychylna bo się nie lubią. No i koleżanka nazwała ją niezbyt miło mówiąc lekko Czy to już było zgorszenie? Albo gdy na przykład rozmawiałem dziś z tatą po zdanym egzaminie na prawo jazdy ( pochwalę się ;) ) to zacząłem coś mówić o prawie jazdy w Niemczech, tata jest kierowcą, zwiedził całą Europę ale jest też dość no ekspresyjny i niezbyt lubi akurat ten kraj i zaczął mówić że no napewno tak...