Cześć Wszystkim,
Chciałbym podialogować w zakresie tego czy faktycznie ten akt, który wywodzi się z rozdziałów NT r6:w53 Jana, Lk r22:w19 i dalej Mateusz r26:w26, może być traktowany jako akt transformacji, w którym powierzchowność, to co widać pozostaje takie samo, a opłatek w Swojej substancji zamienia się w ciało, krew, bóstwo i duszę Jezusa Chrystusa.

1. Cały rozdział 6, zresztą tak podchodzą do tego Protestanci, czytają w szerszym kontekście- bowiem ten rozdział mówi przede wszystkim o wierze, zarówno na początku, w środku i na końcu. Motyw pokarmu odnosi się w środku do pewnego kontekstu. Mam wątpliwości czy można wyciągnać fragment i na Jego podstawie zbudować dogmat.

2. Jezus, odchodząć, stwierdził, że nie zostawi Nas sierotami i...

Ja z narzeczoną planowaliśmy ślub, ale podczas spisywania protokołu małżeńskiego dostaliśmy od proboszcza stanowczą odmowę.
Powodem była aseksualność (nie odczuwamy nawet najmniejszego popędu seksualnego) ale za to między nami jest bardzo głęboka więź emocjonalna i duchowa.
Szukaliśmy na ten temat w internecie i znaleśliśmy na 1 stronie artykuł że to powinno być możliwe po długich przemyśleniach i za wspólną dobrowolną zgodą

Ponadto w histori kościoła znane są małżeństwa w których nigdy nie było stosunków seksualnych m.in. małżeństwo św. Kingi.

Czy naprawdę teraz takie osoby są skazane na samotność do końca życia?

Zadano mi wczoraj ciekawe pytanie: czy VOM (tridentina), czy NOM jest podobniejsza do Mszy Swiętej z pierwszych wieków?

Pytanie ciekawe, ale trudne - jedna i druga tak się różni (zewnętrznie, bo układ obu jest bardzo podobny), że trudno porównywać.
Nie jestem pewien, kiedy nastąpiło - dzięki Bogu dziś przezwyciężone - zagubienie aspektu paschalnego Mszy Świętej, natomiast mój rozmówca chyba miał na myśli bardziej zewnętrzne elementy - jak kierunek księdza, tego jak wyglądał ołtarz itd.

Co uważacie?

Jestem osobą, która nie chodzi do spowiedzi i komunii, w tum roku jest komunia mojego dziecka i żona zmusza mnie do przyjęcia komunii podczas mszy komunijnej.

Ja do spowiedzi nie pójdę, nie ma na to szans, co zatem zrobić z komunią? Wiem ze muszę do niej pójść bo będzie awantura. Jak zatem wybrnąć z tej sytuacji? Jak pójść do komunii i jej nie przyjąć, aby żona się nie zorientowała? Czy możę dla świętego spokoju przyjąć komunię i potraktować to jako stan wyższej konieczności w celu uratowania spokoju w małżeństwie?

Cześć

Mam takie pytanie kolega z którym pracuję wział ślub cywilny z kobietą która była z związku ze swoim mężem ślub kościelny nie wchodził w grę powód ciężka choroba taty kolegi.I czy mając tylko ślub cywilny kolega może iść do spowiedzi,komuni w między czasie urodziło się koledze 2 dzieci syn i córka i pod koniec maja ksiądz dał chrzest synowi.

Nie wiem co mam z tym zrobić więc pytam was :-s
Wczoraj byłam w Spowiedzi świętej a dziś niestety pokłóciłam się z rodzicami, nic wielkiego, ale jednak żałuję bo zamiast trzymać język za zębami to się nie fajnie zachowałam, powinnam się nie odzywać :(( ale nie mam nerwów ze stali :(( :(( i teraz nie wiem czy jutro mogę przystąpić do Komunii podczas Mszy św.
Przykazanie mówi Czcij ojca swego i matkę swoją.....

Pochwalcie się swoimi imionami z bierzmowania i historiami czemu akurat takie a nie inne :)

Ja wybrałam Aleksandra ponieważ bardzo podobało mi się to imię i jest podobne do mojego pierwszego imienia (Alicja). Św Aleksandra jest patronką każdego człowieka w potrzebie :)

Jestem skrupulantem od dziecka. Mam stwierdzoną nerwicę natręctw przez lekarza i przez psychoterapeutę. Przez spowiednika zostało to nazwane skrupulanctwem. To już dziesiątki lat. Cierpienie jest naprawdę wielkie, czasami modlę się o śmierć. Moje lęki mocno wiążą się z poczuciem winy. Ogromna ich ilość jest związana z przesadną odpowiedzialnością, z lękiem, żeby moim bliźnim nic się nie stało, jeśli ja czegoś nie dopilnuję (i oczywiście wiąże mi się to z poczuciem winy, z grzechem). Mam duże problemy ze spowiedzią, bo moje lęki są łudząco podobne do wyrzutów sumienia, czasami wręcz są nie do odróżnienia. Nie mam natomiast lęków o siebie.
Na różne sposoby staram się robić coś dobrego. Przez 10 lat byłam wolontariuszem, pomagałam...

Także w najbliższym czasie dwukrotnie wybieram się do kościoła. Że względu oczywiście na nadchodzące święta. Moja mama nie może pójść ze święconką i palmą, dlatego zostałam wytypowana, a ja jestem prostym człowiekiem- każą to idę.
Co prawda zamierzałam wyłączyć się i po prostu przetrwać, ale postanowiłam, że jak już idę i marnuję czas, to chociaż coś z tego może wyciągnę.
Kiedyś, przy okazji jakiegoś tematu, a może na priv, nie pamiętam, ktoś powiedział mi, że nie umiem po prostu przeżyć takiej mszy, nie wiem, co tam się dzieje i dlatego tego nie rozumiem. Więc, skoro już tam będę, proszę Was, żebyście powiedzieli mi, co mam zrobić, żeby zrozumieć i odesłać mnie ewentualnie do źródeł z których mogę się dowiedzieć czegoś na ten temat....

No właśnie - co to są sakramenty? Po co nam one? Czy da się bez nich być chrześcijaninem? Dlaczego akurat te a nie inne? Dlaczego akurat tyle?