Od jakiegoś czasu zastanawia mnie to dlaczego w czasie liturgii słowa na mszy, gdy lektor lub ktokolwiek inny podchodzi do ambonki przy ołtarzu, musi kłaniać się w stronę ołtarza a nie tabernakulum? Rozumiałbym to gdyby na ołtarzu był już przeistoczony pan Jezus, ale tu jak narazie ołtarz jest przecież pusty, oprócz mszału. To przecież w tabernakulum jest Jezus. Może ktoś zna odpowiedź na to pytanie?

Chcę zainicjować wątek do tego by promować działania na rzecz dobrych postaw, aby inicjować inspirując i szerzyć dobro w naszej ojczyźnie. Celem jest pobudzanie forumowiczów do własnych inicjatyw w obrębie otoczenia w którym się znajdujemy pełniąc obowiązki stanu. Mile widziane są każde dobre postawy o których słyszeliśmy.

Dodano po 2 minutach 46 sekundach:
Pozwolicie, że zacznę. Niedawno miałem niemiłą przyjemność doświadczyć zgorszenia przechodząc w pobliżu szkoły średniej, której to uczniowie wyszli ze szkoły w czasie przerwy. Postanowiłem napisać maila do dyrekcji szkoły z powodu tego, że poczułem się zgorszony postawą uczniów tejże szkoły w miejscu publicznym. A oto treść wiadomości:

Szanowna Pani Dyrektor.

W trosce o chowanie...

Dziś powstają nowe określenia dla Kościoła. Mamy Kościół misyjny, dialogujący, synodalny. Wydaje mi się co jest mi bliskie, że Kościół Katolicki jest ponadczasowo walczący. Pierwszy raz spotkałem się z tak jednoznacznym Jego opisem w książce Michael'a Voris'a pt. Kościół Walczący .
Analizy i jasne diagnozy amerykańskiego Kościoła sprowadzają się do określenia obecnego powszechnego stanu Kościoła i sytuacji w Nim panującej .
Wiele rzeczy i sytuacji jest bardzo ciężko nazwać w sposób katolicki co autorowi w książce się udaje.
Niestety wyłaniający się obraz stanu wiernych w kontekście zbawienia jest opłakany i zatrważający.
Wynika z tego, że uspokajanie sumienia i duchowy letarg jest wielkim zagrożeniem dla celu jakim jest zbawienie....

Gdzie jest naprawdę Prawda???

Dodano po 3 minutach 14 sekundach:
List otwarty do biskupów, kapłanów, osób konsekrowanych i wiernych

od Kapituły Generalnej

Zgromadzenia Synów Najświętszego Odkupiciela

odbywającej się na wyspie Papa Stronsay w Szkocji

Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus, 3 października – św. Gerarda Majelli, 16 października 2025 r.

Drodzy Wierni,

Niech żyje Jezus, nasza miłość, i Maryja, nasza nadzieja!

Z ciężkim sercem i wielkim smutkiem piszemy do Was. To, co nas jednoczy to wielka miłość do naszej Świętej Matki, Kościoła Katolickiego i Oblubienicy Jezusa Chrystusa, za którą męczennicy przelali swoją krew, a święci oddali życie. To właśnie ta miłość zmusza nas do wyrażenia prawdy, która jest trudna, ale...

W jaki sposób Kościół podchodzi do duszpasterstwa osób niepełnosprawnych umysłowo? Jak to się ma do nieraz przeintelektualizowanych rozważań o wierze i stawiania na drodze wiary wymagań intelektualnych, na zasadzie konieczności uznania pewnych prawd na drodze zbawienia? W gruncie rzeczy pytam o istotę wiary.

W ostatnim czasie słyszałem, że część z nas katolików nie ma pewności swojej wiary. Można mieć dylematy, upadki ale pewność wiary raczej powinna być fundamentem człowieka.
Jak to wygląda w Waszym, krótkim życiu ;)

Nikt nie może prawdziwie szanować religii i jednocześnie ubliżać jej formom. Jeżeli nawet zgodzimy się, że formy te nie pochodzą bezpośrednio od Boga, to jednak ich długie używanie uczyniły je dla nas świętymi, bowiem duch religii ożywił je i przeniknął tak bardzo, że ich zniszczenie dla wielu ludzi oznacza zachwianie lub wykorzenienie zasady religijnej jako takiej .
Wielu współczesnych, często młodych ludzi, podważa sens liturgii i formuł modlitewnych, motywując – czyż Bóg nie mieszka wszędzie, czy nie można modlić się w lesie, w drodze do pracy, leżąc w łóżku, własnymi słowami? Można. Jak jednak stwierdza Newman, ci, którzy tak twierdzą, odrzucając świątynię, zwykle niewiele się modlą…

Dodano po 20 minutach 48 sekundach:
Św....

Od jakiegoś czasu czuje się inaczej podczas modlitwy. Nie potrafię wzbudzić w sobie takiego jakiegoś wewnętrznego poczucia duchowego uniesienia, zawsze tak potrafiłem. Nie wiem czym to jest spowodowane i też nie potrafię tego wytłumaczyć. Muszę się wysilić np na adoracji żeby w jakiś sposób mocniej poruszyć tymi swoimi emocjami. A może po prostu zbyt się na tym skupiam? Może to powinno przyjść samo? Może o to w tym chodzi. By moja modlitwa była prosta i pokorna? By nie być gadatliwym na modlitwie. A może to jakiś chwilowy kryzys wiary. Ostatnimi czasy w kościele bywam kilka razy w tygodniu. Co najmniej dwa nie licząc niedzieli, są oczywiście wyjątki, lecz może to przez tą częstotliwość modlitwa zaczęła być dla mnie jakaś monotonna? Nie mam...

Ksiądz Amorth był nie tylko egzorcystą, lecz także prorokiem, który wskazywał na zagrożenia ze strony złego ducha. I dlatego uważał za swój obowiązek mówić, że wielką potrzebą Kościoła jest ostrzec ludzi, by byli uważni na jedno z największych niebezpieczeństw, którym jest Szatan.

Ksiądz Amorth, jako dziennikarz z długoletnim stażem, z wielką swobodą umiał opowiadać o swojej posłudze egzorcysty. Wielokrotnie występował w radiu i telewizji, a także udzielał mnóstwa wywiadów dziennikarzom z całego świata. Najbardziej dał się jednak poznać ze swoich książek, przetłumaczonych na wiele języków. Chciałbym przybliżyć czytelnikom trzy zagadnienia, na które ks. Gabriele Amorth zwracał uwagę. Po pierwsze — nieustannie przypominał o istnieniu złego...

Witajcie, od dłuższego czasu mam takie uczucie że przy modlitwie nie mam już takiego zapału jak do niedawna. Tylko wlasiwie trudno mi wyczuć czy to nerwica i tylko mi się zdaje? No bo w końcu modlę się, ucęszczam na Eucharystię często, nie mam z tym problemów. Wydaje mi się że to moja nerwica sprawia że mam paranoję na punkcie czy nie włada mną jakiś zły duch. Miał ktoś tak może? Jak sobie z tym radzić?

Dodano po 9 minutach 41 sekundach:
Dodam że modlitwę, Eucharystię i całą resztę dobrze i owocnie przeżywam, tylko mam czasem takie uczucie niepokoju w czasie np modlitwy i nie wiem czy to spowodowane moją nerwicą i wyobrażam to sobie podświadomie, czy może tak jest rzeczywiście.

Księża, biskupi rezygnują z celibatu i odchodzą z kapłaństwa, a nawet można podawać główny powód, zakochują się w kobietach i oby tylko w kobietach. A świeccy w tym kobiety lgną na gwałtu rety w miejsce duchowieństwa.
A tu jeden z biskupów niemieckich zakochał się i porzucił i kapłaństwo i celibat lat 63.

Witajcie, mam duży problem. Mianowicie, bardzo często przypominają mi się i prześladują mnie moje dawne grzechy związane z nieczystością - oczywiście jestem już z nich wyspowiadany, ale cały czas do mnie wraca myśl, że jak mogłem się do tego dopuścić, czuje ogromny wstyd, zniesmaczenie. W dodatku mam czasem takie myśli, że to może do mnie wrócić, że osoby z którymi byłem wtedy związany mogą wrócić do mojego życia, namieszać, w przyszłości gdy będę miał rodzinę, lub będę kapłanem czy cokolwiek Bóg mi zaplanuje, że mogą coś mówić i rozgrzebywać stare sprawy np. Przecież ja go znam, to ten co (coś tam coś tam) a teraz ma rodzinę/jest księdzem etc. . Zdaje sobie sprawę, że takie myśli są związane z moją nerwicą, i, że raczej takie rzeczy się...

Takie krótkie pytanie (w temacie), które być może wyda Wam się dziwne - później temat rozwinę, ale chciałbym najpierw poznać Wasze zdanie na ten temat.

Cześć,
Szczerze to nie wiem od czego zacząć.
Mam 25 lat.
Ogólnie rzecz biorąc wychowałem się w katolickiej rodzinie i katolickie wartości zawsze ze mną były.
W wieku 17 lat jednak coś się zmieniło. A tym czymś były zaburzenia obsesyjno-kompulsywne. Nie byłem u spowiedzi 8 lat - dlatego, że w mojej głowie mam coś w stylu: po tych 8 latach ciężko uwolnić mi się od codziennych zachowań, może bardziej myśli itd. I że to nie nie ma sensu na razie.
Pomimo tego do Kościoła chodzę co niedziele, święta nakazne itd. Można powiedzieć że w ciągu tych 8 lat opuściłem dosłownie kilka Mszy Świętych. Ktoś może pomyśleć, że to bardzo dziwne - tutaj chodzi do kościoła co tydzień, a w sercu pusto . Właśnie takie mam o sobie myślenie w tym momencie. Nigdy...