Punktem wyjścia, do szukania odpowiedzi, będą dwa nawrócenia:

1) nawrócenie łotra na krzyżu, wg tradycji sw Dyzmy.

Łk 23:42-43, Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa». Jezus mu odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam ci: Dziś będziesz ze Mną w raju» .

2) nawrócenie etiopskiego dostojnika, który spotkał Filipa.

Dz 8:30-32; 36, Gdy Filip podbiegł, usłyszał, że tamten czyta proroka Izajasza: «Czy rozumiesz, co czytasz?» - zapytał. A tamten odpowiedział: «Jakżeż mogę , jeśli mi nikt nie wyjaśni?» , A Filip otworzył usta opowiedział mu Dobrą Nowinę o Jezusie. W czasie podróży przybyli nad jakąś wodę: «Oto woda - powiedział dworzanin - cóż stoi na przeszkodzie, abym został ochrzczony?»

Witam . Może tytuł który dalem jest trochę dziwny ale nie wiedzialem jak nazwać ten post. Ostatnio zacząłem mocno zastanawiać się nad jedną sprawą ale może nakreślę sytuację.
Mam 20 lat i od 6 lat jestem hipochondrykiem. W sumie nie wiem czy to do końca jest hipochondria ale na pewno jest to chorobliwy wręcz paranoiczny lęk przed chorobą, a szczególnie choroba śmiertelną i rakiem.

To nie wzięło się znikąd, w 6 klasie podstawówki miałem sytuacje gdzie mój bliski przyjaciel zmarł w wieku zaledwie 17 lat właśnie na raka i to wpłynęło na mnie w ogromny sposób w tym na moją psychikę. Jest tu jeszcze parę aspektów ( chociażby to że jestem jedynakiem) które jeszcze bardziej na to wpływają. Ale od tej pory rzadziej lub częściej ale zmagam się z...

Dobry wieczór. Dziękuję za ciepłe przyjęcie poprzedniego posta. Odpowiedzi które otrzymałem są naprawdę pomocne, choć trudne. Ale dziękuję za taką aktywność!

Dziś chciałem poruszyć temat który mnie dręczy od jakiegoś czasu. Jest pora zimowa, ale to się tyczy każdego dnia. Mianowicie kiedy podejść do człowiek który leży/ śpi/ siedzi w nienaturalny ( lub naturalny dla snu) sposób?

Podam przykład z poniedziałku. Rzecz działa się w Krakowie, w tym mieście studiuje. Wychodzę z Galerii Krakowskiej, z dworca na Pawią i widzę że niedaleko przystanku siedzi człowiek. Oparty o nabite torby z supermarketu i w dziwny sposób na nich leży. Zaniedbany, ale nie wiem czy pijany. Mija go wielu ludzi jak to pod galerią ale nikt nie zareagował. I wstyd...

Witam . Mam 20 lat u znów upadłam w grzechu z przykazania 6 (samodotyk). Jeszcze przed miałam w sobie myśl że przecież trzeba będzie pójść do spowiedzi przed świętami żeby nie robić tego a jednak to zrobiłam myśląc że no to pójde. Strasznie tego żałuję teraz, chciałabym cofnąć czas w dodatku boje się że teraz pan Bóg się zemści na mnie albo zły... Boje się najbliższych dni co złego się wydarzy. Wstydzę się czasem aż tak bardzo potrzebuje bliskości chłopaka którego jeszcze nie mam. Do spowiedzi chodzę co miesiąc, lub trzy tygodnie jak coś

W dniu wczorajszym Ksiądz Proboszcz Dariusz Wesołek z parafii pw. Chrystusa Króla w Bydgoszczy poinformował o śmierci Księdza Prałata Józefa Pietrasa - księdza proboszcza emeryta tejże parafii.
Wieczny odpoczynek... Racz Mu dać Panie.

Więcej informacji na temat Księdza Prałata ->

Narzekamy czasami na KK, że nie jest taki jaki sami chcemy żeby był, jednak od niewielu lat , miedzy innymi dzięki drodze synodalnej i zebranych w niej wypowiedziach świeckich zaangażowanych zostaliśmy zaproszeni do szerszego uczestnictwa i kształtowania rzeczywistości kościelnej.
Opowiem na przykładzie mojej archidiecezji
Zostaliśmy zaproszeni do zgłaszania, się za zgoda i dobra opinia proboszcza do następujących posług. Posługa, to coś więcej niż funkcja, to posługa stała poprzedzona wyborem, przygotowaniem i zatwierdzeniem przez Biskupa. W początkach chrześcijaństwa te posługi wiązały się ze święceniami niższymi .
Zacznę od najważniejszej - prawie ksiądz ;) , czyli:
- diakon
- akolita
- katechista
- lektor
Ja zgłosiłem się na...

Od jakiegoś czasu zastanawia mnie to dlaczego w czasie liturgii słowa na mszy, gdy lektor lub ktokolwiek inny podchodzi do ambonki przy ołtarzu, musi kłaniać się w stronę ołtarza a nie tabernakulum? Rozumiałbym to gdyby na ołtarzu był już przeistoczony pan Jezus, ale tu jak narazie ołtarz jest przecież pusty, oprócz mszału. To przecież w tabernakulum jest Jezus. Może ktoś zna odpowiedź na to pytanie?

Chcę zainicjować wątek do tego by promować działania na rzecz dobrych postaw, aby inicjować inspirując i szerzyć dobro w naszej ojczyźnie. Celem jest pobudzanie forumowiczów do własnych inicjatyw w obrębie otoczenia w którym się znajdujemy pełniąc obowiązki stanu. Mile widziane są każde dobre postawy o których słyszeliśmy.

Dodano po 2 minutach 46 sekundach:
Pozwolicie, że zacznę. Niedawno miałem niemiłą przyjemność doświadczyć zgorszenia przechodząc w pobliżu szkoły średniej, której to uczniowie wyszli ze szkoły w czasie przerwy. Postanowiłem napisać maila do dyrekcji szkoły z powodu tego, że poczułem się zgorszony postawą uczniów tejże szkoły w miejscu publicznym. A oto treść wiadomości:

Szanowna Pani Dyrektor.

W trosce o chowanie...

Dziś powstają nowe określenia dla Kościoła. Mamy Kościół misyjny, dialogujący, synodalny. Wydaje mi się co jest mi bliskie, że Kościół Katolicki jest ponadczasowo walczący. Pierwszy raz spotkałem się z tak jednoznacznym Jego opisem w książce Michael'a Voris'a pt. Kościół Walczący .
Analizy i jasne diagnozy amerykańskiego Kościoła sprowadzają się do określenia obecnego powszechnego stanu Kościoła i sytuacji w Nim panującej .
Wiele rzeczy i sytuacji jest bardzo ciężko nazwać w sposób katolicki co autorowi w książce się udaje.
Niestety wyłaniający się obraz stanu wiernych w kontekście zbawienia jest opłakany i zatrważający.
Wynika z tego, że uspokajanie sumienia i duchowy letarg jest wielkim zagrożeniem dla celu jakim jest zbawienie....

Gdzie jest naprawdę Prawda???

Dodano po 3 minutach 14 sekundach:
List otwarty do biskupów, kapłanów, osób konsekrowanych i wiernych

od Kapituły Generalnej

Zgromadzenia Synów Najświętszego Odkupiciela

odbywającej się na wyspie Papa Stronsay w Szkocji

Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus, 3 października – św. Gerarda Majelli, 16 października 2025 r.

Drodzy Wierni,

Niech żyje Jezus, nasza miłość, i Maryja, nasza nadzieja!

Z ciężkim sercem i wielkim smutkiem piszemy do Was. To, co nas jednoczy to wielka miłość do naszej Świętej Matki, Kościoła Katolickiego i Oblubienicy Jezusa Chrystusa, za którą męczennicy przelali swoją krew, a święci oddali życie. To właśnie ta miłość zmusza nas do wyrażenia prawdy, która jest trudna, ale...

W jaki sposób Kościół podchodzi do duszpasterstwa osób niepełnosprawnych umysłowo? Jak to się ma do nieraz przeintelektualizowanych rozważań o wierze i stawiania na drodze wiary wymagań intelektualnych, na zasadzie konieczności uznania pewnych prawd na drodze zbawienia? W gruncie rzeczy pytam o istotę wiary.

W ostatnim czasie słyszałem, że część z nas katolików nie ma pewności swojej wiary. Można mieć dylematy, upadki ale pewność wiary raczej powinna być fundamentem człowieka.
Jak to wygląda w Waszym, krótkim życiu ;)

Nikt nie może prawdziwie szanować religii i jednocześnie ubliżać jej formom. Jeżeli nawet zgodzimy się, że formy te nie pochodzą bezpośrednio od Boga, to jednak ich długie używanie uczyniły je dla nas świętymi, bowiem duch religii ożywił je i przeniknął tak bardzo, że ich zniszczenie dla wielu ludzi oznacza zachwianie lub wykorzenienie zasady religijnej jako takiej .
Wielu współczesnych, często młodych ludzi, podważa sens liturgii i formuł modlitewnych, motywując – czyż Bóg nie mieszka wszędzie, czy nie można modlić się w lesie, w drodze do pracy, leżąc w łóżku, własnymi słowami? Można. Jak jednak stwierdza Newman, ci, którzy tak twierdzą, odrzucając świątynię, zwykle niewiele się modlą…

Dodano po 20 minutach 48 sekundach:
Św....

Od jakiegoś czasu czuje się inaczej podczas modlitwy. Nie potrafię wzbudzić w sobie takiego jakiegoś wewnętrznego poczucia duchowego uniesienia, zawsze tak potrafiłem. Nie wiem czym to jest spowodowane i też nie potrafię tego wytłumaczyć. Muszę się wysilić np na adoracji żeby w jakiś sposób mocniej poruszyć tymi swoimi emocjami. A może po prostu zbyt się na tym skupiam? Może to powinno przyjść samo? Może o to w tym chodzi. By moja modlitwa była prosta i pokorna? By nie być gadatliwym na modlitwie. A może to jakiś chwilowy kryzys wiary. Ostatnimi czasy w kościele bywam kilka razy w tygodniu. Co najmniej dwa nie licząc niedzieli, są oczywiście wyjątki, lecz może to przez tą częstotliwość modlitwa zaczęła być dla mnie jakaś monotonna? Nie mam...