Szczęść Boże.
Chciałbym zapytać o Waszą interpretację punktu 2418 Katechizmu Kościoła Katolickiego, który mówi jasno: „Sprzeczne z godnością ludzką jest niepotrzebne zadawanie cierpień zwierzętom lub ich zabijanie”.
Dodatkowo punkt 2457 mówi Zwierzęta zostały powierzone człowiekowi, który jest zobowiązany do życzliwości wobec nich. Mogą one służyć słusznemu zaspokajaniu potrzeb człowieka .

Jak zatem rozumiemy tą potrzebę człowieka, jeśli jedzenie ciał i wydzielin zwierząt nie jest potrzebne do życia i zdrowia? Potwierdzają to badania naukowe oraz miliony ludzi na całym świecie. Nie potrzebujemy także futer, skór czy wełny mając alternatywne materiały niepochodzące z zabijania Bożych stworzeń.

Skoro więc mamy wybór między jedzeniem...

Z góry przepraszam moderację jeśli istnieje podobny temat (czego na szybkości nie zauważyłam).

Wielki Post tuż tuż. Zastanawiam się jak forumowicze, moi bracia i siostry traktują ten temat w życiu. Szykujecie sobie wcześniej plan na Wielki Post?
I czy my, katolicy, rzeczywiście staramy się coś w sobie zmienić na lepsze, coś z siebie dać innym ludziom, potrzebującym, Bogu... Czy poważnie traktujemy modlitwę, post, jałmużnę? A może tylko udajemy...

Jakieś dobre rekolekcje tylko nie z tym celebrytom Szustakiem albo innym równie celebryckim księdzem co to tylko robi we własne gniazdo.

Pytanie. Po co ten komentarz? Ani w nim miłość do bliźniego, ani zrozumienie, ani próba nakłonienia do słuchania kogoś innego. :/

Proste. Ostrzeżenie przed pewnymi celebrytami w sutannach.
Nie rozumiesz, że tacy robią więcej złego niż dobrego. Potem mamy takich fajnokatolików.

Pomysł na temat powstał w trakcie polemiki w temacie Równia pochyła w percepcji wartości moralnych.
Powstał temat docierania do ludzi z Ewangelią.
Mamy XXI wiek i dość mocno posuniętą liberalizację ważnych praw. To co dla naszych dziadków było oczywistą oczywistością już dzisiaj nią nie jest. Żyjemy w czasach podważania wszelkich autorytetów i uderzania we wszelkie wartości na których zbudowano naszą cywilizację.

Pytanie jak w dzisiejszych czasach docierać z Ewangelią do ludzi- zwłaszcza ludzi młodych.
Jak przekazywać orędzie Chrystusa nie gubiąc istoty ewangelii. Co zrobić, żeby sól nie straciła smaku?
Jak postać Kościołem Chrystusowym? Pewien misjonarz mówił, że albo będziemy Kościołem Misyjnym albo nie mamy szansy być Kościołem...

Po prostu mam wrażenie, że tracę przez to wiarę kompletnie. Czytam bardzo dużo na ten temat zarówno na X'ie jak i deep webie i te wszystkie teorie spiskowe, z których się ludzie śmiali są po prostu prawdą.
Epstein i jego zgraja z całego świata (w tym najważniejsi ludzie świata jak Trump itd..., którzy się okazują po prostu diabłami, a nie ludźmi), pizzagate, projekt MK-ultra i wiele innych. Świat okazuje się być jeszcze gorszy niż z najstraszniejszych horrorów...
Epstein nawet raz był na spotkaniu u Jana Pawła 2 razem z tą diablicą Maxwell, która handlowała dziećmi i ich pobłogosławił...
Gwałty na dzieciach, zabijanie dzieci w satanistycznych rytuałach, kanibalizm i wiele innych. To już nie jest żadną teoria spiskowa tylko tak wygląda...

Minęło już kilka lat od momentu wprowadzenia i procesowania nowego nurtu w Kościele jakim jest synodalność. Jest to dość nowe pojęcie, które jest implikowane w procesie wyznaczania drogi we współczesnym Kościele. Hierarchowie sami do końca nie wiedzą czym ta synodalność jest i w jakim kierunku, kierunkach będzie się rozwijać. Zdaje się, że głównym pytaniem powinno być, co się chce przez nią osiągnąć?
Ale można tak myślę zauważyć, że dziś synodalność polaryzuje Kościół, dzieląc Go na dwie grupy. Chciał nie chciał trzeba to jednak odnieść do Soboru Watykańskiego II jako punkt graniczny powstania nowych sporów wśród katolików. Nie chciałbym odnosić się do Soboru jako punktu, który wywołał owe spory, ale do postaw nadinterpretujących ów...

Istnieje dziś w sieci mnóstwo fałszywych stron i profilów, które nie tylko szerzą dezinformację, ale zakładają sobie za cel perfidny sposób niszczenia Kościoła pod jego własnym szyldem. Zakładam ten wątek, abyśmy wrzucali tu takie profile do ich zgłaszenia.

Przed chwilą na FB zgłosiłem np. taki profil: Przypomnę jak się zgłasza profil na FB: po prawej klikamy w trzy kropki i wybieramy opcję - w tym przypadku fałszywe informacje .

Jeśli posypie się więcej zgłoszeń, to mam nadzieję, że zablokują. Tu nie chodzi o zamykanie komuś ust, ale o podstawową uczciwość. Bo jeśli ktoś zakłada profil Kościół Katolicki , by perfidnie w niego uderzać, to znaczy, że stosuje podłe oszustwo które wymaga reakcji.

Być może część z Was oglądała film pt. Paweł Apostoł Chrystusa .
Znakomity film dla chrześcijan i niechrześcijan.
Naprawdę warty obejrzenia. Dostępny na CDA:

Od dawna myślę o śmierci. Śmierć towarzyszy mi już ok 60 lat, od czasu, gdym pierwszy raz stanął z nią twarz w twarz. Jest piekna. Ale natrafiłem na rozmowę z ratownikiem, który mówi, że straszna. Do pewnego momentu, z pewnością - tak. Straszny jest okres poprzedzajhący śmierć. Zwłaszcza, gdy długo trwa.
Ale teraz nie będę się rozpisywać. Po prostu polecam do przeczytania:

Takst mnie poruszył. Dlatego, że boję sie perspektywy niedołężności, zdania na czyjąś obsługę, leżenia w kilkuosobowej sali, bólu ,,, i długo mógłbym wyliczać, czego się boję. A podlinkowany tekst uświadomił mi, że nieuchronnie zbliżam się. Może jeszcze dzień, może rok. Może 10 lat a może 25. Ale z każdym dniem, o jeden dzień bliżej.

I tym radosnym akcentem kończę,...

Na początek pierwsze przemówienie, bo ono wiele mówi o nowym Papieżu:

Niech pokój będzie z wami wszystkimi, najdrożsi bracia i siostry. Takie było pierwsze pozdrowienie Chrystusa zmartwychwstałego, Dobrego Pasterza, który oddał życie za Bożą owczarnię. Ja także chciałbym, by to pozdrowienie pokoju dotarło do naszych serc, dotarło do waszych rodzin, do wszystkich ludzi, gdziekolwiek się znajdują, do wszystkich ludów, do całej ziemi. Pokój wam!

Taki jest pokój Chrystusa zmartwychwstałego. Pokój rozbrojony i pokój rozbrajający, pokorny i wytrwały. Pochodzi od Boga, od Boga, który kocha nas wszystkich, bezwarunkowo.

Rozbrzmiewa jeszcze w naszych uszach ten słaby, ale zawsze odważny głos Papieża Franciszka, który błogosławił Rzym. Papież,...

Bardzo ciekawa rozmowa na wątku o rapowanej Biblii skłoniła mnie, by tutaj opisać mój dylemat.
Wg Pisma «Niepodobna, żeby nie przyszły zgorszenia; lecz biada temu, przez którego przychodzą. 2 Byłoby lepiej dla niego, ...
wiemy co dalej.
Wątpliwości nie są niczyją winą. Brak chęci i prób pozbycia się zwątpień zapewne już tak.
Czy jednak jest w porządku, mając wątpiące myśli, dylematy dzielić się nimi szczerze z innymi, jak choćby na forum jak nasze?
A jeśli nasze zwątpienie , przez rozmówcę nie odczuwane, nieuświadamiane, nie pomyślane do tej pory padnie na podatny grunt?
Innymi słowy, stanie się niechcący i bez złej woli początkiem jakiejś niepewności u tej innej osoby? Zasieje wątpliwość, która
powstać samorzutnie nie musiała?

Szczęść Boże, chcialbym sie doradzić poznałem na tinderze dziewczynę która jest wierzaca chce miec dzieci ale nie za bardzo podoba mi sie z wyglądu. Mam pytanie czy warto to pchać dalej a miłość przyjdzie później czy lepiej jej nie krzywdzić i powiedzieć wprost? Dodam ze jeszcze sie na żywo nie spotkaliśmy tylko piszemy. Z gorzy dziękuję za pytanie?

Chcę się podzielić z Wami tym, że dla mnie najważniejszą Osobą w moim życiu jest Jezus Chrystus, który jest dla mnie Bogiem. Kocham Go. Żyję dla Niego. Kochajmy się, wybaczajmy sobie nie czując urazy, nie oceniajmy, bądźmy miłosierni jak Ojciec jest miłosierny.

Oczywistość, która bez wprowadzania w życie może być obok nas. Zawsze możemy się naprawiać. Niezależnie gdzie się znajdujemy. Czas jest jeden i życie tutaj jedno. Otwórzmy serca na miłość.

Wielkie rzeczy uczynił nam Pan.

Jak wam się wydaje? Czy jest to możliwe? Choć wielu was rozbawię to bardzo poważnie podchodzę do tego tematu w moim życiu. Dawniej słowa sprzeciwu i głosy, że świata nie zmienię były tymi, którym uległem. Dziś jest inaczej. Nie zastanawiam się ilu ludzi uzna mnie np. za wariata czy to nie ma sensu. Ja pracuję nad sobą, by nie popadać w grzechy. Nie myślę co zrobić, tylko to robię. Choć otoczenie nie sprzyja, korygując moje pragnienia ja idę dalej.
Zapraszam wszystkich do drogi zostania świętym. Tak i ty możesz zostać świętym. Tak do ciebie mówię. Jest to możliwe, a nawet wskazane, bo Bóg oczekuje ciebie. Zapraszam wszystkich, którzy nie boją się walczyć o prawdę :ymhug:

Temat postanowiłem napisać w celu uwypuklenia roli kształtującej młodego człowieka. Jak głęboki ślad pozostawiła w nas katecheza i jak mocno nas uformowała? Jeśli się dzisiaj mówi o lekcjach religii, to często w klimacie krytyki lub walki politycznej, a przecież to właśnie te lekcje były dla wielu pierwszym przeżyciem opowieści biblijnej (w wielu domach tego brakowało) oraz pierwszą możliwością poruszenia tematów wstydliwych czy trudnych. Dla mnie były też mocnym świadectwem.

Moją edukację w tym zakresie przechodziłem w Mysłowicach na Śląsku. Pierwszą katechezę w roku 1974 miałem z siostrą Kajetaną - to była kobieta-anioł! Dawała z siebie tyle ciepła i delikatnego dobra, że stanowiło to świadectwo samo w sobie (bo treść ograniczała się...

Pwt 18, 15-20
Mojżesz tak przemówił do ludu:

„Pan Bóg twój wzbudzi ci proroka spośród braci twoich, podobnego do mnie. Jego będziesz słuchał. Właśnie o to prosiłeś Pana Boga swego na Horebie, w dniu zgromadzenia: «Niech więcej nie słucham głosu Pana Boga mojego i niech już nie widzę tego wielkiego ognia, abym nie umarł»”.

I odrzekł mi Pan: „Dobrze powiedzieli. Wzbudzę im proroka spośród ich braci, takiego jak ty, i włożę w jego usta moje słowa, będzie im mówił wszystko, co rozkażę.

Jeśli ktoś nie będzie chciał słuchać moich słów wypowiedzianych w moim imieniu, Ja od niego zażądam zdania sprawy. Lecz jeśli który prorok odważy się mówić w moim imieniu to, czego mu nie rozkazałem, albo wystąpi w imieniu bogów obcych, taki prorok musi...