Dzisiaj naszła mnie taka myśl jak w tytule posta. Jak mam iść przez codzienność z Chrystusem? Co z tego, że przeczytam Słowo Boże rano, chwilę się nad nim zastanowię, skoro o nim zapomnę, nie myślę o nim w trakcie dnia, jak to zmienić? Wydaje mi się, że mój dzień jest jałowy, że nie potrafię iść właśnie przez tą codzienność z Chrystusem, a może mi się tylko wydaje? Może doszukuję się czegoś głębszego a to nie o to chodzi? A może to tylko moje skrupuły? Nie mam pojęcia. Cały czas modlę się o radość i pokój serca a tak łatwo je tracę, przez natrętne myśli. Nie potrafię się skupić na tym by iść przez dzień właśnie z tym pokojem i radością w sercu, cały czas jakieś rozproszenia, niekoniecznie związane z nerwicą, tylko związane z codziennością....

Będąc w Domu Rekolekcyjnym OO. Jezuitów w Częstochowie przy Jasnej Górze po raz pierwszy spotkałem się z ryciną Maurycego Retzscha: Gra szatana z człowiekiem o duszę” -
szatana o dusze1.jpg

Ukazuje ona młodego człowieka (niedoświadczonego duchowo), który własnymi siłami chce wygrać z szatanem !
Też byłem kiedyś taki naiwny, zadufany w sobie i polegający na swych siłach i umiejętnościach, do czasu gdy dzielił mnie jeden ruch do przegranej - mata, dlatego dziś mam obowiązek ostrzegać innych o tym niebezpieczeństwie aby jak tego młodzieńca na rycinie zaabsorbowanego grą, nie mógł pająk niezauważalnie oplatać swą siecią.

Ja również jak wielu, zgadzam się w wielu kwestiach dotyczący naprawy kościoła ale nie metodą rozłamu, która jest...

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus, który żyje i króluje po wsze czasy.

Drodzy Bracia i Siostry na wstępie pragnę podziękować Wam wszystkim za każde dobre słowo i dobrą postawę. Mogłem się spodziewać, że przyjdzie czas, aby ruszyć się z ciepłego fotela, gdzie zbyt łatwo można pisać i poruszać wiele kwestii związanych z życiem człowieka. To co mnie tutaj spotkało jest wstępem do dalszych poczynań dla ludzi w perspektywie Bożego planu. Dziś wyruszam w drogę walki o prawdę dla siebie i drugiego człowieka. Wyruszam z wirtualnej przestrzeni do tej rzeczywistej w kontakcie z człowiekiem w cztery oczy kimkolwiek by nie był, jakiej roli czy funkcji, by nie pełnił. Przede mną są różne pory roku i pogody różne. Czasem słońce i ciepły powiew...

Witam. Mam pewien problem, który od dawna zaprząta mi głowę. Przejdę od razu do konkretów. Jak wiadomo jednym z grzechów przeciwko Duchowi Św. jest sprzeciwianie się uznanej prawdzie chrześcijanskiej- jaką jest na przykład to, że aborcja i in vitro to grzech ciężki. Tylko no właśnie. W moim przypadku- jeśli chodzi o aborcję- nie popieram aborcji na żądanie, ale mam trochę wątpliwości co do aborcji w przypadkach ciężkich. Na przykład przy ostatnim głosowaniu sejmu gdzie odrzucono projekt aborcji można powiedzieć że trochę odetchnąłem z ulgą, ale wydaje mi się że nie byłem tak ucieszony jak powinien być katolik. Z in vitro z kolei sprawa wygląda następująco- wiem, dlaczego Kościół uznaje to za grzech ale po prostu nie jestem w stanie...

Jest jeszcze czas na rekolekcje, dla tych co nie zdążyli, albo chcą więcej B-)
Bardzo wartościowe rekolekcje oparte o rozważania wielkopostne papieża Leona, n których sie oparł i rekolekcje Akademickie poprowadził kardynał Ryś
ja jestem po drugim odcinku i zapragnąłem się podzielić z Wami, bo naprawdę warto
Całe rekolekcje są oparte na trzech słowach
- słuchać
- pościć
- razem
Dziś słuchać ...
Kard. Grzegorz Ryś na początku rekolekcji akademickich: Wiara rodzi się ze słuchania

Witajcie, w ciągu tego tygodnia nasiliły mi się skrupuły, byłem w spowiedzi w niedzielę i w czasie Poniedziałek - Czwartek uczestniczyłem codziennie w Mszy Świętej. Za każdym razem na mszy towarzyszył mi lęk, że może popełniłem jakiś grzech ciężki, próbowałem się ich doszukiwać, ale uznawałem że byłem przecież parę dni temu w spowiedzi, ale niemożliwe raczej bym w jakiś sposób zgrzeszył ciężko, grzechu ciężkiego nie popełnia się ot tak. No ale niestety nie daje mi to spokoju i żyje w ciągłym stresie i napięciu, myślę cały czas co jeśli miałem grzech ciężki i byłem z nim w komunii. Nie wiem jak sobie z tym radzić, bez psychologa się chyba raczej nie obejdzie. Zastanawiam się cały czas nad tym by iść do specjalisty.

1 Wszystko ma swój czas,
i jest wyznaczona godzina
na wszystkie sprawy pod niebem1:
2 Jest czas rodzenia i czas umierania,
czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasadzono,
3 czas zabijania i czas leczenia,
czas burzenia i czas budowania,
4 czas płaczu i czas śmiechu,
czas zawodzenia i czas pląsów,
5 czas rzucania kamieni i czas ich zbierania,
czas pieszczot cielesnych i czas wstrzymywania się od nich,
6 czas szukania i czas tracenia,
czas zachowania i czas wyrzucania,
7 czas rozdzierania i czas zszywania,
czas milczenia i czas mówienia,
8 czas miłowania i czas nienawiści,
czas wojny i czas pokoju.

Nie schematyzm, ale działać jak trzeba, w zależności od sytuacji; trzeba umieć rozeznać co kiedy, polecam film