Wczoraj był czytany list Przewodniczącego Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości. Zacytuję dla przykładu dowolnie wybrany akapit. Można go nie czytać, bo zamieszczam go jedynie dla zilustrowania problemu.

Droga ku trzeźwości Narodu jest trudna i wymaga wspólnego wysiłku Polaków. Potrzebne jest zjednoczenie ponad podziałami i stawianie dobra narodu ponad swoje interesy. Troska o trzeźwość jest sprawdzianem autentycznej miłości Ojczyzny. Należy wspierać wszelkie dobre inicjatywy, których celem jest ograniczenie spożycia alkoholu i wychowanie młodego pokolenia w trzeźwości. Istotą tych działań jest odpowiedzialność za stan narodu, za jego zdrowie fizyczne, moralne i duchowe. Całość tutaj:

Nie chcę tu wchodzić w krytykanctwo, ale wobec...

Ten temat przebija się w moich dyskusjach z przedstawicielami współczesnego tradycjonalizmu. Stawiam, tezę, że  współczesny tradycjonalizm w swoich radykalnych i schizmatyckich formach bezsprzecznie wykazuje cechy zideologizowanego systemu myślenia, który zastępuje żywą wiarę i posłuszeństwo Kościołowi doczesnymi schematami pojęciowymi. Podczas gdy dogmaty wiary katolickiej z natury nie mają nic wspólnego z ideologią – ponieważ wskazują na nieskończonego, niepojętego i żywego Boga – to ideologia tradycjonalizmu zamyka horyzont myślowy wiernych w granicach sztywnych formuł i konkretnej daty w kalendarzu. Przekształcenie miłości do Tradycji w ideologiczną liturgiczną idolatrię dokonuje się zawsze w momencie, gdy zewnętrzne formy i rubryki...

Czy katolicyzm zawiera się w pojęciach tytułu wątku? Czy Pan Bóg jest optymistą? Uważam, że nie. Kwestia wiary to coś zgoła innego niż optymizm. Wszystko w odniesieniu do Boga daje jakąś niepisaną radość czy ujętą wewnętrzną wolnością perspektywa, że można wszystko, a zło nie stanowi jakichkolwiek ograniczeń. Wolność to to wszystko co podoba się Bogu. Optymizm i pesymizm w takich okolicznościach nie istnieje.

zbyt skierowane na człowieka we wszystkich dziedzinach jego życia.

Widzę jakąś przedziwną korelację, że dzisiejszy człowiek kręci się wokół siebie. Tzn jest to egoistyczne podejście w życiu człowieka. Cześć i Chwałę Bogu podmieniany na sytość w tym świecie pod każdym calem. Oczywiście to dotyczy tej części ludzkości, która dysponuje wszystkimi zasobami, aby niczego nie brakowało, nie bolało i wszystko się należało. Korelacja jest taka im więcej posiadamy tym oddalenie od Boga większe. Planowanie wszystkiego zabiera oddanie się Woli Bożej.

Tylko proszę tutaj bzdur nie pisać typu: przecież mamy czynić ziemię poddaną, albo wszystko jest dla ludzi. Jeśli wszystko byłoby po Bożemu to zniekształceń i odchyleń, by nie było. Ziemia nie byłaby...

Do redaktorów TV Republika napisałem list:

Nie mogę się nadziwić, że w komentarzach nad zjawiskiem dzikich migracji do Europy nie zauważacie ścisłego nawiązania do tradycji kolonializmu i postkolonializmu... zachodnioeuropejskiego, tylko zachodnioeuropejskiego!
Jest to trwający do dziś szlak wyzysku kolonialnego i postkolonialnego, szlak reklamy dobrobytu i migracji europejskiego zbytu do krajów uzależnionych, migracji sił roboczych do Europy, zawsze zachodniej, dziś przerodzony w dziką migrację nadwyżek ludności spoza Europy.
Te dzikie migracje korzystają z udogodnień znajomości wspólnych języków i nici kulturowych, i nici rozmaitych uzależnień.

Dlaczego nigdy nie pojawia się u Was argument obronny dla Europy Środkowo-Wschodniej, że...

Poruszanie się w sferze duchowej jest jak pole minowe bo gdy tylko odczuwam lekkość na duszy zaraz okazuje się, że wdepnąłem na kolejną mine ...
Tak jest i z wiarą, która bez uczynków jest martwa a wszystkie nasze czyny są jedynie spłatą długu a nie zasługą przed Bogiem.
Kto tę powinność wykonuje w pokorze ku temu zbliża się zbawcza łaska Boża.
Kto zaś wypełnia tą powinność z chełpliwą świadomością własnej prawości ten pozbawia się tej łaski i … ginie, dlatego jakiekolwiek byłyby moje trudy i wysiłki, utrata zdrowia lub życia - bez pokory są one nic nie warte ! Chełpliwość oznacza, że jak faryzeusze ogłaszamy je publicznie co pozbawia je wszelkich zasług u Boga. Są jakby ich nie było. Oto dlaczego tak wielu wezwanych a mało wybranych....

Co poradzicie na omdlenia w kościele, co robić aby zapobiegać takim omdleniom? Czasami zdarza mi się zemdleć w kościele kiedy zbyt długo stoję lub jest za bardzo tłoczno, duszno

Mam pytanie czy macie doświadczenia z tym schorzeniem ? Jak należy postępować z taką osobą w perspektywie wiary? Ogólnie jest dużo różnych podejść, zazwyczaj uciekaj, gdzie pieprz rośnie. Co jeśli nie ma gdzie uciekać?

Prawdopodobnie poświęcę kawałek swojego życia, aby odgadnąć zamiary soborowe. W myśl zasady, że Bóg się nie myli to Sobór Watykański II powinien być bez błędów. Ale nie był to Sobór doktrynalny lecz duszpasterski. A to jest dość znacząca różnica. Z kolei duszpasterstwo zastępuje się pastoralnością, a teologii, która jest nauką o Bogu nadaje się ludzki aspekt w odwołaniu jak np. teologia ciała, moralna, pastoralna, wyzwolenia, feministyczna itp. Decyzje Soboru były można by rzec rewolucyjne, drastyczne, przyśpieszone, kontrowersyjne, bardziej w stronę świata, wyrozumiałości i tlumaczeń na zasadzie usprawiedliwiania różnych postaw. A czy rzeczywiście ma wpływ na pogłębianie duchowości i zgłębianie wiary skoro powstawały jak grzyby po deszczu...

św. Pius X P.P.
a N. przyjmuję niezachwianie, tak w ogólności, jak w każdym szczególe, to wszystko, co określił, orzekł i oświadczył nieomylny Urząd Nauczycielski Kościoła.

Najpierw wyznaję, że Boga, początek i koniec wszechrzeczy, można poznać w sposób pewny, a zatem i dowieść Jego istnienia, naturalnym światłem rozumu w oparciu o świat stworzony, to jest z widzialnych dzieł stworzenia, jako przyczynę przez skutki.

Po drugie: zewnętrzne dowody Objawienia, to jest fakty Boże, przede wszystkim zaś cuda i proroctwa, przyjmuję i uznaję za całkiem pewne oznaki Boskiego pochodzenia religii chrześcijańskiej i uważam je za najzupełniej odpowiednie dla umysłowości wszystkich czasów i ludzi, nie wyłączając ludzi współczesnych.

Po trzecie: mocno...

Witam

Otóż od pewnego czasu przed spowiedzią w czasie nawet rachunku sumienia zaczalem odczuwac jakieś rozdrażnienie, zlosc wewnetrzna a ostatnio także w czasie Mszy świetej, pojawiaja sie niemiłe emocje i odczucia i w zwiazku z nimi zastanawiam sie czesto czy moge wogole przystapic do Komunii Świętej i czy moja spowiedz byla ważna.

Raz nawet po wyjsciu z konfesjonału od razu odczułem te rozdraznienie jakby rodzaj wewnetrznej zlosci. Staram sie to tlumic ale srednio wychodzi.

Dziś w czasie Mszy tez to mialem i wtedy tez pojawia sie chec zeby szybko nastapił koniec i moglbym wyjsc.

Dodam że czesto sie spowiadam po grzechu nieczystym(samogwalt ) niestety z lęku przed potepieniem bo jakos ten grzech wzbudza u mnie najwiekkszy lęk. Wtedy...