Post
autor: Katarzyna1234 » 2025-07-24, 16:01
Może tak zacznę,żeby się nie pogubić-tyle odpowiedzi było.Ambrossia chodzę na terapię na NFZ.Nie rozmawiam na terapii za bardzo na temat ocd-religijny.Chyba bardziej to kwestia poruszenia tematu na spowiedzi.Jestem po spowiedzi u innego spowiednika-wyznałam na początku,że mam ocd tło religijne,skrupuły.Chodzę do Komunii Św.Ale nie wiem czy dobrze robię.Mam z tyłu głowy świętokradztwo.Na każdej kolejnej spowiedzi muszę wyznać świętokradztwo.Napisałam muszę-bo mam takie myśli w głowie,bo tak uważam(przeszłość).Nie wiem jak przez to przejść.Wiem,że mam grzechy wybaczone-moje wpisy o spowiedziach generalnych jeśli ktoś pamięta.Już odczepiłam się od powtarzania wyznawania grzechów związanych ze spowiedzią generalną.Chodzę do Komunii Św.-czy to źle czy dobrze.Może odpuściłam sobie,nie jest mi to obojętne,bo nie chcę świętokradztwa-a mam w głowie takie myśli,że wracam do przeszłości-nieważne i przyjmuję świętokradzką Komunię Świętą.Tak byłam potworem i nadal nim jestem.Co do opętania-jeszcze zanim się zgłosiłam do psychiatry-już miałam długo wcześniej kompulsywne czynności związane z szataniem( np.wypij cztery łyki wody,nie sześć bo to szatańska liczba.),dotknij coś np.2 razy,mogłam tak powtarzać parę razy,bo jak nie dotknęłam czegoś tyle razy np.4 to opęta mnie szatan.Też tak miałam z kartkami do spowiedzi generalnej.Potrafiłam pół dnia siedzieć i pisać,przepisywać kartki,bo jedno słowo było krzywo napisane,źle.Lub nie dopowiedziałam słowa,może spowiednik mnie źle zrozumiał.U spowiedź była świętokradzka według mnie.To jakbym nie wierzyła(nawet do tej pory w odpuszczenie grzechów-nie wiem jak to określić-nie mogę nadążyć za swoim myśleniem).Jakiś czas temu powtarzałam modlitwy bo była źle wypowiadana.Pokuta po parę razy-bo pewnie była źle odmówiona.Nadal tak mam.Dopiero jak nie mam już siły po raz któryś powtarzać to odpuszczam.Za ostatnią pokutę dostałam Adorację przed Najświętszym Sakramentem-tego się obawiałam.I jak to wyglądało.Chciałam się pomodlić-myśli miałam w głowie.Kiedyś podczas spowiedzi naszła mnie myśl-niech ten ksiądz już skończy spowiedź.Albo wyznawałam grzech podniecenia-bo wydawało mi się,że go popełniam podczas spowiedzi-ze wstydu zapadłabym się nieraz bo to co ja wyznawałam to jest taki wstyd,ale ocd tak mnie męczyło,że muszę tak wyznać,a nie inaczej,szczegóły itd.Teraz wyznaje ogólnie.Bez dopowiadania co według kogo chyba,że dotyczy to Pana Boga.Zadręczylabym się,zamęczyła sama.Arek napisałeś modlitwa z wiarą pomaga.Tak to prawda.Rozmawiam z Panem Bogiem,często proszę Pana Boga o śmierć.Mówię Bogu,że nie chcę żyć,że może mnie Pan Bóg wezwać z tego świata.Nie przyjmuję tego-skutek mojego leku to brak odczuwania emocji,uczuć.Jestem w kościele,na cmentarzu-nie czuję nic.Modlę się-jakby mechanicznie,obojętnie.Jestem na Adoracji-nie ma we mnie nic,głębokiej modlitwy,właściwie żadnej.Siedzę w ławce i nic.Widzę ludzi glęboko się modlących i pytam siebie dlaczego ja taka nie jestem.
Dodano po 18 minutach 29 sekundach:
Modlę się, za jakiś czas nie pamiętam,mam wątpliwości czy modliłam się czy zapomniałam np.o modlitwie porannej,czy mi się wydawało.I już wyznaję to jako grzech bo nie wiem jak było.Lambda czytałam tą książeczkę-skrupulantom na ratunek.Mam ją w domu.Wszystko tam jest napisane jakby o mnie.Obsesja nt.grzechu podniecenia.Opisane wszystko o skrupulantach.Wypisane jest jacy są skrupulanci.Bo są różni.Pisze jak sobie pomóc,pisze o stałym spowiedniku,żeby go słuchać nawet jeśli myśli się inaczej.Itd.Warto przeczytać tą książeczkę.Ale ja wciąż nie mogę zapomnieć jakim byłam potworem w przeszłości.Proszr Pana Boga,żeby mnie za tą przeszłość ukarał.Albo sama się karze-mam myśli,że pogłabym pociąć sobie ręce i nogi(nie boli mnie to).Żeby się ukarać za przeszłość.Co mam zrobić,żeby skończyć to zadręczanie się przeszłością.Wiem,że przeszłości nie cofnę.Mówię Panu Bogu,że bardzo żałuję przeszłości.I nadal wracam do tego w myślach.Czy to ze mną zostanie.Czy da się to zostawić w spokoju,przestać rozgezebywać to.Jak? Czy wy też tak macie,że żałujecie bardzo czegoś z przeszłości,grzechu,błędu.I nie możecie o tym zapomnieć? Stały spowiednik polecił mi książkę-Miłosierdzie Boże w duszy mojej-Św.Siostry Faustyny Kowalskiej.Czytam tą książkę-spowiednik pewnie ma na myśli,że powinnam wierzyć w Boże Miłosierdzie,zaufać Bogu.Ale jak to zrobić jak ja nie czuję nic.Wiem,że nie jestem taka.Chodzę do kościoła na Mszę Świętą.Chodzę do spowiedzi.Nie odsunęłam się od tego.Żyję tylko dla Pana Boga.Wiara mnie trzyma przy życiu.Nie zrobię tak,że przestanę wierzyć w Boga.Nie wstydzę się wiary i kościoła-nieraz ktoś się śmieje z mojego otoczenia z tego,że chodzę do spowiedzi,do kościoła.Kupiłam też kiedyś książkę zwyciężyć w walce z grzechem.A co mam zrobić-kupiłam bluzkę z napisem po angielsku-wolny duch.Tegi się bałam co oznacza ten napis.Pisze w internecie,że to osoba co ma własne zasady,żyje według nich.Czy ja nosząc taką bluzkę popełniam grzech?
Dodano po 1 minucie 27 sekundach:
Widzę np.węża na bluzce-i widzę grzech..
Dodano po 2 minutach 3 sekundach:
To tak jak wierzenie w słoniki jako szczęście,koniczyny,nawet bransoletkę boję się nosić z jakimś kamieniem co piszę,że to przynosi szczęście.W co ja nie wierzę.Cokolwiek co może być grzechem.Albo bransoletka z krzyżykiem na poziomo-piszę,że to grzech.
Dodano po 1 minucie 37 sekundach:
Kiedyś wierzyłam w tw koniczyny,słoniki.Później jak ocd się pogłębiało,wyrzuciłam co miałam takiego.Spowiadałam się z wierzenia w zabobony,magię.
koniecznie terapia, koniecznie poznawczo-behawioralna. Być może OCD na tle religijnym jest trudne do zrozumienia. Analogicznie, gdyby dotyczyło innego obszaru, to np. Człowiek mógłby mieć przymus mycia garnków w określony sposób i wyobrażać sobie, że jeśli zrobi to inaczej niż w wymyślonym schemacie, to ktoś z jego rodziny umrze. Albo idąc chodnikiem stawiałby stopy tylko na wybranych płytkach i wkręcał by sobie, że jeśli zrobi inaczej, to stanie się coś strasznego.
