Krąg Katolików w przekazie tradycyjnym

[sądzony]

Arku, tyle to powtarzasz, a nadal nie pamiętasz. Prawda jest w Chrystusie.

[Arek]

Ja nie zapominam.

[Koan]

Czasem nam się wydaje, że jest tak jak nam się wydaje.

Doskonale powiedziane.
Nie zastanawia Cię brak entuzjazmu do Twojej inicjatywy ? Czy powodem jest to, że jej nie pojmują ?
W temacie „Mniejsze zło dla większego dobra” przedstawiłem przykład zakonnika, który podobnie myślał jak Ty.
Przeczytaj krótki rozdział „Życiorys” z jego książki na stronie http://sm.fki.pl/Wiedza-Ojca-Pio-Tom-1.pdf.
Podziel się spostrzeżeniami czy nie widzisz pewnej analogii. Z boku wszystko widać wyraźniej.
Wrócę po 15:00 i porozmawiamy. Pozdrawiam.

Jakieś skojarzenia ?

[Arek]

Jeszcze nie patrzyłem. Ojciec Pio był od początku mojego powrotu do Boga duchowo ze mną, blisko. Czytałem jego duchowe porady i biografie, oglądałem filmy Ten człowiek był za życia Świętym. Bardzo mi pomógł, mamu podobne duchowe spostrzeżenia. Prosty człowiek o głębokiej wierze.
@Koan jak chcesz porozmawiać o duchowych kwestiach to publicznie nie jest to wskazane. Każdy z nas szuka i chce zrozumienia. W wierze raczej jesteśmy zdatni na samotny tryb. Ale czasem są wyjątki.

[Koan]

Jeszcze nie patrzyłem. Ojciec Pio był od początku mojego powrotu do Boga duchowo ze mną, blisko. Czytałem jego duchowe porady i biografie, oglądałem filmy Ten człowiek był za życia Świętym. Bardzo mi pomógł, mamu podobne duchowe spostrzeżenia. Prosty człowiek o głębokiej wierze.
@Koan jak chcesz porozmawiać o duchowych kwestiach to publicznie nie jest to wskazane. Każdy z nas szuka i chce zrozumienia. W wierze raczej jesteśmy zdatni na samotny tryb. Ale czasem są wyjątki.

Ja nie mam nic do ukrycia publicznie i prywatnie - oprócz tego co jest za kurtyną mistyki.
Masz racje pielgrzymka do Boga przebiega w przerażającej samotności, włącznie z przygotowaniami - bo to największa walka z samym sobą i każda pomoc z zewnątrz jest bezsensowna a czasem wręcz szkodliwa.
Przypomina to osobę, która widząc walkę larwy próbującej uwolnić się z kokonu. Kierowana współczuciem bierze skalpel i kokon przecina. Motyl szczęśliwy wznosi się i … upada martwy. Nie wolno przyspieszać Bożego wzrostu !!
Nikt nie zna lepiej od Ciebie Twego umysłu i jeżeli Ty go nie „zdyscyplinujesz” NIKT za Ciebie tego nie dokona. To punkt wyjścia do prawdziwej pielgrzymki a nie tej udawanej.
Prośba odrzucona. Albo zaczynasz pielgrzymkę i znikasz z przestrzeni publicznej albo to tylko udawanie i trwanie w niewoli umysłu.
Wybacz, dla wchodzących w rozwój duchowy jestem bezwględnie szczery.

[Arek]

@Koan ja myślałem, że zwariuję. Pierwsze trzy lata po nawróceniu były jednym wielkim cierpieniem. Czy coś bym zmienił. Nie. To było mi potrzebne, abym wzrastał i mocniał. Do tej pory nie był mi dany kierownik duchowy. Chciałem, szukałem, pytałem. Ale człowiek powierzchowny może zrobić więcej niekorzyści niż korzyści. Miałem być księdzem i odrzuciłem tą Łaskę. Ale jednak Bóg upomina się o mnie. Wie, że nie mogę Mu nic dać, bo nic nie mam. Ale wie, że oddałem się Mu jako Jego narzędzie. On wie co ja mam robić. Ja słucham, a On mnie prowadzi. Duchowy heroizm, którego świat zupełnie nie oczekuje, nie chce. Ale idę do tych, którzy są prawdziwie pokorni. Jak szybko można zobaczyć pokorę. Miałem przyjemność kilka takich osób spotkać. Coś pięknego, człowiek nic nie musiał mówić, a serce radowało się z zachwytu, gdy tamci mówili. Prawdziwość i szczerość w życiu jest tym co ocala i nadaje sens. Z tym jest tak, że zawsze jesteś gotowy odejść z tego świata i w końcu ujrzeć Oblicze, które jest jedyną kwestią na którą czekasz. Ale po chwili zdajesz sobie sprawę, że to nie koniec są zadania do wykonania, musisz iść. No i bierzesz tylko to co jest ci niezbędne i idziesz w nieznane. Idziesz i pytasz czy tak miałem to powiedzieć i zrobić. I w sercu słyszysz tak synu dobrze to zrobiłeś albo syneczku to popraw ale idź dalej. Tyle się dzieje w moim życiu ale już swoim naturalnym trybem. Wcześniej wyprzedzałem, bo porywy były zbyt silne. Gdy jestem niepewny czekam i odpowiedź przychodzi. Już nie analizuję, bo przy analizie patrzyłem wstecz. Teraz idę do przodu. Każdą pokusę natychmiast odrzucam.

[Koan]

Teraz idę do przodu. Każdą pokusę natychmiast odrzucam.

Nic nie odrzucasz a błądzisz i popełniasz błędy bo nadal u Ciebie na tronie siedzi umysł a Pan Jezus stoi z tyłu jako „służący” z którego słów raczysz korzystać. Jak przestaniesz Go „cytować” i zaczniesz Go prawdziwie słuchać, usłyszysz … ciszę. Wtedy znikniesz z forum, przestrzeni publicznej aby w niej trwać i nie przeoczyć tego co czasami mówi.
Czy to Ci się uda ? Nie mam zielonego pojęcia ale wskazane abyś nauczył się mowy Boga (trzy sposoby), co to jest ego jak pacierza, jak przemawia Duch Święty. Obowiązkowo kierownik duchowy lub stały spowiednik i bezwzględne przestrzeganie jego wskazówek. Bezwzględnie zmienić jadłospis umysłu. Karmić go tylko miłością, pokorą innych, szczerą dziecięcą radością.
Jelita to też umysł więc ograniczyć mięso a więcej spożywania nieprzetworzonego nabiału, jogurtów itd. Bezwględna dyscyplina godzin spożywania posiłków, stałe wczesne zasypianie jak i wstawanie. Węzły czasowe odmawiania różańca i rozważania jego tajemnic. Nauka uobecniania, ….. itp. itd.
Jak widzisz uzdrowienie ducha trzeba zacząć od uzdrowienia ciała czyli bezwzględnej dyscypliny i wytrwałości.
Czy to gwarantuje powodzenie ? Nie wiem. Każdy ma inny poziomu wrażliwości duchowej a to podstawa uważności ale jak przestaniesz nieustannie generować swoje pomysły jest szansa, że Bóg i umysł wrócą na swoje miejsce.
Jak narazie to tylko Ciebie słyszę ...

[Arek]

Czasem nam się wydaje, że jest tak jak nam się wydaje.

Doskonale powiedziane.
Nie zastanawia Cię brak entuzjazmu do Twojej inicjatywy ? Czy powodem jest to, że jej nie pojmują ?
W temacie „Mniejsze zło dla większego dobra” przedstawiłem przykład zakonnika, który podobnie myślał jak Ty.
Przeczytaj krótki rozdział „Życiorys” z jego książki na stronie http://sm.fki.pl/Wiedza-Ojca-Pio-Tom-1.pdf.
Podziel się spostrzeżeniami czy nie widzisz pewnej analogii. Z boku wszystko widać wyraźniej.
Wrócę po 15:00 i porozmawiamy. Pozdrawiam.

Jakieś skojarzenia ?

Zbiegów okoliczności nie ma. Pięć lat temu jak zaczynałem nową drogę zacząłem interesować się Świętym Ojcem Pio. Bardzo mocno. Czytałem, oglądałem wszystko co znalazłem. No i oczywiście trafiłem na pana ze zdjęcia.



Zacząłem oglądać jego filmiki. Gdy zacząłem się zagłębiać w to co mówi ogarniał mnie niepokój i rozczarowanie w kwestiach, które głosił. Jak się zorientowałem natychmiast porzuciłem opowiastki tego pana. Odradzam. Nawet samo to, że rzucił habit, a potem rozwiódł się.

[Koan]

Czucie niepokoju to właściwy objaw i skuteczność duchowego „systemu antywirusowego”.
Tylko dlaczego nie zadziałał przy fascynacji bractwem ? Bo jest niedoskonały. Jeszcze nie jest wrażliwy na wirus polityki, na własne inicjatywy członków Kościoła i nieustanne modyfikacje interpretatorów PŚ. Trzeba go „uczyć” jak sieci neuronowe tylko dwoma odpowiedziami: Tak lub Nie a tego umysł nie potrafi bo jest mistrzem kompromisu.
Dobranoc.

[Dezerter]

Korci mnie bardzo by coś powiedzieć do ludzi z tego "kręgu" a właściwie ostrzec czytających, ale poprzestanę na tym zdaniu , bo wierze w mądrość i dojrzałość czytających, którzy nie mogą nie zobaczyć tych niepokojących tekstów jakie ja widzę.

[Arek]

Dobrze Piotrze, że nie dolewasz jeszcze swojego, bo z kręgu jeszcze widnokrąg by wyszedł
Ja się tylko czasem zastanawiam ile tu można jeszcze pisać, by zapełnić całą pojemność tego miejsca?

[Pompieri]

Koan ... napij sie dobrej herbaty i spusc z tonu.

[Koan]

Korci mnie bardzo by coś powiedzieć do ludzi z tego "kręgu" a właściwie ostrzec czytających, ale poprzestanę na tym zdaniu , bo wierze w mądrość i dojrzałość czytających, którzy nie mogą nie zobaczyć tych niepokojących tekstów jakie ja widzę.

Twój niepokój jest jak najbardziej uzasadniony i właściwie reagujesz - ostrzegając innych, wypełniając tym samym swoją rolę tu na forum.
Nie będzie już „niepokojących tekstów”. Pozdrawiam.

[Arek]

Możemy zamknąć wątek. Podstawą jest fakt, że Papież ma 100% racji, a Bractwo w 100% się myli. I wszystko jest już jasne i rozstrzygnięte.