Pierwsza Komunia Święta

[Człowiek1]

Czy pierwszej Komunii Świętej nie powinno się udzielać później? Jednak dzieci pierwszokomunijne (8-9 lat) przynajmniej w większości, raczej nie są w pełni skupione na sakramencie, a na tym co się dzieje wokół zwłaszcza w obecnym świecie. Nie wiem, czy takie okoliczności nie bagatelizują Sakramentu, który jest przecież dla nas Życiem, a nie "opłatkiem". Ale w sumie kiedy miałoby to nastąpić? Wiek nastoletni chyba jest jeszcze trudniejszy. Jakie jest Wasze zdanie?

[bei]

Nie mam dzieci więc mogę się wypowiedzieć tylko na swoim przykładzie. Komunie miałam w wieku 8 lat i nie uważam żeby to było za szybko. Wydaje mi się, że wiedziałam co w tym dniu jest najważniejsze. Trzeba jednak wziąć pod uwagę, że wychowałam się w praktykującej rodzinie, co niedziela chodziliśmy do kościoła, na procesjach spałam kwiatki itd. Wydaje mi się, że dojrzałość dzieci zależy w dużej mierze od tego co widzą w domu. Jeśli dorośli przekładają środek ciężkości tego wydarzenia na oprawę i prezenty, a dziecko nigdy nie widziało rodziców przyjmujących komunie, a ci ostatni raz spowiadali się przed swoim ślubem, to pewnie ciężko jest takiemu małemu człowiekowi wyjść poza pewien schemat myślenia.

[Andej]

Czy pierwszej Komunii Świętej nie powinno się udzielać później?

Zasadniczą kwestią jest wiek rozeznania. Administracyjnie przyjęto, że 7 lat jest wiekiem, w którym młody człowiek już wie, co jest dobre, a co złe. Oczywiście na swoim poziomie. Przyjmuje się, że takie dziecko używa rozumu w sposób świadomy.
Jeśli obowiązek szkolny zaczyna się w wieku 6 - 7 lat, to znaczy, że jest to wiek rozeznania.
Świadomość dziecka jest ograniczona. Ale nie ma miary, która określałaby jakąś cezurę. Czy 14-latek przyjmujący sakrament bierzmowania ma wystarczające rozeznanie? Czy ja, starzec, przystępując do komunii świętej mam wystarczające rozeznanie? Cały czas się ono zmienia. Najpierw, przez dziesiątki lat się rozwija. Aby pod koniec życie następował regres.
Ale z iej beczki. Jaki jest właściwy wiek rozeznania swojego powołania albo wybrania zawodu na całe życie? Jaki jest wiek świadomego wybrania ścieżki kształcenia zawodowego? Czy piętnastolatek ma rozeznanie, kim chce być w przyszłości? Na przykład śmieciarzem? Dlaczego są odważni ludzie, którzy rezygnują ze studiów na przedostatnim roku, aby rozpocząć od nowa naukę na innym wydziale? Dlaczego ludzie po technikach, po uczelniach nie pracują w swoich zawodach? Dlaczego księża, zakonnicy porzucają życie konsekrowane?
Te wszystkie przypadki świadczą o tym, że podejmowali decyzje zanim osiągnęli wiek rozeznawania.
Konkluzja: Każdy ma inny wiek rozeznawania. Każdy ma inny wiek używania rozumu. Są ludzie, którzy nigdy tego poziomu nie osiągają. Zatem konieczny jest jakiś wiek określony administracyjnie. Dla jednym jest to zbyt mały wiek, dla innych wystarczający.

[Arek]

Czy pierwszej Komunii Świętej nie powinno się udzielać później? Jednak dzieci pierwszokomunijne (8-9 lat) przynajmniej w większości, raczej nie są w pełni skupione na sakramencie, a na tym co się dzieje wokół zwłaszcza w obecnym świecie. Nie wiem, czy takie okoliczności nie bagatelizują Sakramentu, który jest przecież dla nas Życiem, a nie "opłatkiem". Ale w sumie kiedy miałoby to nastąpić? Wiek nastoletni chyba jest jeszcze trudniejszy. Jakie jest Wasze zdanie?

To kwestia jak rodzice praktykują i przeżywają wiarę. Czasem dzieci wykazują się większym naturalnym przeżywaniem Eucharystii w swym dziecięctwie niż sami rodzice. Przykład jest najlepszym dowodem wiary. Gorzej jak rodzice mówią jedno, a robią drugie. Są autorytetem dla dzieci, więc hipokryzja rodzica jeśli taka występuje zaburza autorytet i ma wpływ na dalsze życie dziecka. W rodzinie w której występuje praktyka wiary, 8 czy 9 lat dziecka jest jak najbardziej wskazane. Ale niedojrzałość wiary rodzica niestety przekłada się na brak zrozumienia przez dziecko czym Pierwsza Komunia Święta jest. Wspólna rodzinna modlitwa, Sakramenty, przekazywanie wiary i nauk katolickich dają dobre owoce. Ale nikt nikogo na siłę nie może zmuszać, można jedynie zachęcać i wskazywać drogę do życia wiarą.

[mareta]

Czy pierwszej Komunii Świętej nie powinno się udzielać później? Jednak dzieci pierwszokomunijne (8-9 lat) przynajmniej w większości, raczej nie są w pełni skupione na sakramencie, a na tym co się dzieje wokół zwłaszcza w obecnym świecie. Nie wiem, czy takie okoliczności nie bagatelizują Sakramentu, który jest przecież dla nas Życiem, a nie "opłatkiem". Ale w sumie kiedy miałoby to nastąpić? Wiek nastoletni chyba jest jeszcze trudniejszy. Jakie jest Wasze zdanie?

Problem nie dotyczy dzieci, ale rodziców. Często, pojawiają się w kościele najwyżej dwa razy w roku- na Wielkanoc, Boże Narodzenie i wypada być na I Komunii własnego dziecka. Potem znowu ich nie ma, dziecka też.
Kiedy pojawia się obowiązek uczestniczenia w comiesięcznych spotkaniach formacyjnych, podnosi się wielki lament. Te spotkania są potrzebne dużo bardziej rodzicom, niż dzieciom.
Wielu trzecio- czwartoklasistów otwarcie mówi na katechezie, że "już" nie chodzą w niedzielę do kościoła.
Wiarę dziecka i miłość do Pana, która gości w ich małych serduszkach, dorośli potrafią skutecznie zniszczyć.

[AdamS.]

Ale w sumie kiedy miałoby to nastąpić? Wiek nastoletni chyba jest jeszcze trudniejszy. Jakie jest Wasze zdanie?

Osobiście byłbym za przesunięciem (czy raczej rozciągnięciem) wieku bierzmowania - aby następował on w wieku, kiedy dana osoba uzna się za dojrzałą, choćby to miało być dopiero w dorosłości. Wiek komunijny? Hmm, może mógłby być nieco późniejszy, ale tu już warunkiem jest nie tyle duchowa dojrzałość, co świadome przeżycie. Bardziej należałoby tu zwrócić uwagę na redukcję całej oprawy, która potrafi przyćmić istotę Pierwszej Komunii - chodzi zarówno o wystawne przyjęcia i prezenty, co również o nadmierne celebracje, stroje i wystroje kościołów.

Według mnie pierwsze przyjęcie Jezusa w Najświętszym Sakramencie powinno mieć charakter przeżycia wyciszonego, skupionego wyłącznie na samym Jezusie. Poprzedzone więc powinno być czytaniem Pisma, licznymi rozmowami (na poziomie dziecka), wreszcie rozważaniem na temat istoty samej Komunii. W diecezji śląskiej zalecano nawet oddzielić od tego dnia prezenty - przekazując je w innym czasie. Sam bym poszedł dalej - żadnych prezentów, żadnych przyjęć, żadnych hucznych celebracji kościelnych.

[Marek_Piotrowski]

W Prawosławiu Komunii Świetej udziela się niemowlakowi wraz z Chrztem Świetym i Bierzmowaniem

[mareta]

Ale w sumie kiedy miałoby to nastąpić? Wiek nastoletni chyba jest jeszcze trudniejszy. Jakie jest Wasze zdanie?

Bardziej należałoby tu zwrócić uwagę na redukcję całej oprawy, która potrafi przyćmić istotę Pierwszej Komunii - chodzi zarówno o wystawne przyjęcia i prezenty, co również o nadmierne celebracje, stroje i wystroje kościołów.

Uwag jest wiele, jednak do zainteresowanych rodziców żadne uwagi nie docierają. Była I Komunia św rodzinami, czyli praktycznie indywidualnie, w okresie pandemii, bez żadnej pompy i przyjęć. Zarzucono ten zwyczaj, moim zdaniem szkoda.

[Ambrossia]

Ja uważam, że jest to zbyt wczesny wiek biorąc pod uwagę np. wiedzę z psychologii rozwojowej.

Ale przede wszystkim uważam, że powinno się zmienić podejście do dzieci (a może już się zmieniło?). Pamiętam, że za mojego dzieciństwa przygotowanie do komunii opierało się na straszeniu i nakazach. Niejedno dziecko miało wtedy dużo strachu i stresu z tego powodu. Uważam, że nie tędy droga i nie powinno tak być. Nie przypuszczam aby dzieci popełniały grzechy ciężkie.

W prawosławiu dzieci przystępują do komunii od niemowlęctwa, jednak do sakramentu pojednania chodzą dopiero w starszym wieku. Według mnie, to dobre rozwiązanie.

[Andej]

Kiedyś byłem z synami na wczasach z Rodziną Rodzin. Jeden syn już przystępował do komunii świętej. Drugi zbyt młody. Ksiądz Zbigniew Kapłański miał tam zwyczaj taki, że wszystkie dzieci przedkomunijne podchodziły do niego procesyjnie w czasie komunii świętej. A on każde dziecko błogosławił i czynił na czole znak krzyża. Młodszy syn bardzo pragnął też przystępować do komunii świętej. Cały okres przygotowania przechodził z niecierpliwością. Bardzo mu zależało na tym, aby móc gościć Jezusa.
Córka siostrzenicy, chyba w wieku 6 lat (zanim zaczęła chodzić do szkoły) razem ze starszą siostrą przygotowywały się do PKŚ w Barankach. Obie zaangażowane. Obie pragnące tego sakramentu.
Wydaje mi się, że nie rozumiały tego dobrze. Ale sam po sobie wiem, że ja do tej pory nie rozumiem tego sakramentu. Przeistoczenie i przyjście Jezusa do mnie przekracza moje rozumienie. Obecność Jezusa jest do tej pory dla mnie czymś tak doniosłym, że nie jestem w stanie tego ogarnąć.
Nie wiem jaki jest właściwy wiek. Wiem, że w każdym wieku inaczej się przyjmuje. Inaczej rozumie. I, że zawsze jest to wiek właściwy, jeśli pragnie się Jezusa Chrystusa.

[Stanko]

Kiedyś byłem z synami na wczasach z Rodziną Rodzin. Jeden syn już przystępował do komunii świętej. Drugi zbyt młody. Ksiądz Zbigniew Kapłański miał tam zwyczaj taki, że wszystkie dzieci przedkomunijne podchodziły do niego procesyjnie w czasie komunii świętej. A on każde dziecko błogosławił i czynił na czole znak krzyża. Młodszy syn bardzo pragnął też przystępować do komunii świętej. Cały okres przygotowania przechodził z niecierpliwością. Bardzo mu zależało na tym, aby móc gościć Jezusa.
Córka siostrzenicy, chyba w wieku 6 lat (zanim zaczęła chodzić do szkoły) razem ze starszą siostrą przygotowywały się do PKŚ w Barankach. Obie zaangażowane. Obie pragnące tego sakramentu.
Wydaje mi się, że nie rozumiały tego dobrze. Ale sam po sobie wiem, że ja do tej pory nie rozumiem tego sakramentu. Przeistoczenie i przyjście Jezusa do mnie przekracza moje rozumienie. Obecność Jezusa jest do tej pory dla mnie czymś tak doniosłym, że nie jestem w stanie tego ogarnąć.
Nie wiem jaki jest właściwy wiek. Wiem, że w każdym wieku inaczej się przyjmuje. Inaczej rozumie. I, że zawsze jest to wiek właściwy, jeśli pragnie się Jezusa Chrystusa.

Zasadniczo nigdzie nie realizuje się indywidualnego nauczania (także w katechizacji) bez wielkich dezorganizacji nauczania zbiorowego (z wyjątkiem dzieci specjalnej troski, dla których deleguje się oddzielnych nauczycieli-specjalistów)
Dzieci w szkołach uczą się w swoich zespołach. Wyłączanie dzieci z tach zespołów i robieniem jakiejś specjalizacji (przywilejów?), zakłóca nauczanie (w tym katechizacji) i powoduje dodatkowe problemy

[Andej]

Zasadniczo nigdzie nie realizuje się indywidualnego nauczania (także w katechizacji)

Oczywiuście, Baranki to nie indywidualne katechizacja, tylko zbiorowa. Możesz zerknąć https://mms.edu.pl/baranki/, a w szczególności https://mms.edu.pl/baranki-podstawowe-zalozenia/.
W każdym mieście są ośrodki. W Warszawie kilka. A porównując ich przygotowanie do PKŚ z tym szkolnym, to niebo i ziemia. Z korzyścią dla Baranków.
Ale oczywiści dla quasi-katolików jest to nie do przyjęcia. Bo wymaga wiary, miłości, zaangażowania.
Jeszcze kilka lat temu w Warszawie były tylko 3 ośrodki Baranków. Teraz jest kilkanaście. Uważam, że jest to wspaniałą inicjatywa. I wspaniałe wprowadzenie dzieci do rozumnej wiary.

Ciekawi mnie dlaczego masz do tego tak negatywny stosunek. Oczywiście nie musisz wyjaśniać.

[Stanko]

Zasadniczo nigdzie nie realizuje się indywidualnego nauczania (także w katechizacji)

Oczywiuście, Baranki to nie indywidualne katechizacja, tylko zbiorowa. Możesz zerknąć https://mms.edu.pl/baranki/, a w szczególności https://mms.edu.pl/baranki-podstawowe-zalozenia/.
W każdym mieście są ośrodki. W Warszawie kilka. A porównując ich przygotowanie do PKŚ z tym szkolnym, to niebo i ziemia. Z korzyścią dla Baranków.
Ale oczywiści dla quasi-katolików jest to nie do przyjęcia. Bo wymaga wiary, miłości, zaangażowania.
Jeszcze kilka lat temu w Warszawie były tylko 3 ośrodki Baranków. Teraz jest kilkanaście. Uważam, że jest to wspaniałą inicjatywa. I wspaniałe wprowadzenie dzieci do rozumnej wiary.
Ciekawi mnie dlaczego masz do tego tak negatywny stosunek. Oczywiście nie musisz wyjaśniać.

Eeeeeee, robiłeś wrażenie, że to cała Polska już wyuczyła katechetów na wszystkich poziomach nauczania: jednego na pięciu katechizowanych indywidualnie

[Andej]

Nie indywidualnie. Skąd ten pomysł? A może jeszcze eksternistycznie?
Trudno rozmawiać z kimś, kto odpowiadając zupełnie nie odnosi się do przeczytanych treści.
Mam wrażanie, że zupełnie nie przyjmujesz do świadomości stanu faktycznego.

[Stanko]

Uwag jest wiele, jednak do zainteresowanych rodziców żadne uwagi nie docierają. Była I Komunia św rodzinami, czyli praktycznie indywidualnie, w okresie pandemii, bez żadnej pompy i przyjęć. Zarzucono ten zwyczaj, moim zdaniem szkoda.

Pomysłów w tej sprawie jest już co nie miara! Jeden gorliwy młody ogłosił, żeby wreszcie nigdzie nie było alkoholu, więc on odwiedzi po południu wszystkie dzieci i że ma dzieję, iż alkoholu nie. Trochę mu to długo zeszło. Po wieczór odwiedza kolejny dom. Ogląda się, gdzie ta pierwszokomunijna Hania, w końcu puta: gdzie Hania (miał jej wręczyć pamiątkę). I okazało się że odbyło się nieskuteczne poszukiwanie klucza, do izby, gdzie Hania była zamknięta. Klucz się długo nie mógł znaleźć, bo ktoś sobie poszedł po... kolejny zakup, bo zabrakło. Ksiądz pyta: To dlaczegoście dziewczynkę tam zamknęli ???!!! A czerwona ze wstydu mama mówi: Żeby nie widziała, co jest na stole..., bo ksiądz zabronił, a chłopy nie wytrzymują.
...
W innym domu było też ciekawie. Przyszedł tenże ksiądz. A na tę okazję zrobił sobie i tym dzieciom niespodziankę: na specjalne zamówienie szewc wykonał mu góralskie, białe kierpce i nadto białe góralskie skarpety. Dał dziecku pamiąteczkę i wygłasza pochwałę, jak to cudownie, bo bez alkoholu... itd. i tym momencie pod stołem nieostrożnie kopnięta przewraca się duża butelka czerwonego wina. Ksiądz skoczył jakby poparzony... Zajrzał pod stół, a tam cały sklep już nie czerwonego, ale białej czystej. Zdjął te czerwone pochlapane kierpce i skarpety, położył na krześle i z taką gołą nogą wsiadł na motocykl i odjechał.
W niedzielę wygłosił siarczyste kazanie i zakończył: Nie będę więcej wam przeszkadzał...itd.
Za jakieś trzy miesiące na tym osiedlu doszło do tak ponurego w swoim okrucieństwie zdarzenia, że dziś nie jestem w możliwości go opisać.