Wyimki z judaizmu

[Dezerter]

Koniec offtopu!

[Dezerter]

Olewanie sobie moich próśb, od teraz skutkuje ostrzeżeniem

[chicku]

- - pomoc biednym (Tzedaka) - -

Żydzi traktują jałmużnę raczej jako sprawiedliwość. Człowiek nie jest właścicielem, ale zarządcą majątku, który posiada, dawanie potrzebującym jest więc aktem nie prezentu a przelewania środków, należących do Boga tam, gdzie są potrzebne

Była prośba, by nie zagłębiać się w kabałę i chasydyzm, to dziś mocny powrót do źróeł - Tora, Pwt15,7 (w tłumaczeniu Tysiąclatki)

Jeśli będzie u ciebie ubogi któryś z twych braci, w jednym z twoich miast, w kraju, który ci daje Pan, Bóg twój, nie okażesz twardego serca wobec niego ani nie zamkniesz swej ręki przed ubogim swym bratem, 8 lecz otworzysz mu swą rękę i szczodrze mu udzielisz pożyczki, ile mu będzie potrzeba. 9 Strzeż się, by nie powstała w twym sercu niegodziwa myśl: «Blisko jest rok siódmy, rok darowania», byś złym okiem nie patrzał na ubogiego twego brata, nie udzielając mu pomocy. On będzie wzywał Pana przeciwko tobie, a ty obciążysz się grzechem.

i coś z Talmudu:

Najwyższym stopniem, powyżej którego nie ma już żadnego, jest wsparcie człowieka, który podupadł na siłach... dając mu dar lub pożyczkę, lub wchodząc z nim w spółkę, lub znajdując mu pracę, aby wzmocnić jego rękę, dopóki nie przestanie potrzebować pomocy innych.
– Majmonides, Miszne Tora, Hilchot Matnot Aniyim 10:7

Skarby zdobyte niegodziwie nie przynoszą pożytku, lecz sprawiedliwość (Tzedaka) ratuje od śmierci.
– Tanach, Miszle (Przysłowia) 10:2

Bardzo brzmi to podobnie do frazy z Księgi Tobiasza (w tłumaczeniu Tysiąclatki):
Tb 4, 10: Jałmużna wybawia od śmierci i nie pozwala wejść do ciemności
Tb 12, 9: Jałmużna uwalnia od śmierci i oczyszcza z każdego grzechu.

[Stanko]

- - pomoc biednym (Tzedaka) - -
Żydzi traktują jałmużnę raczej jako sprawiedliwość. /.../

Co ja bym dał, żeby i chrześcijaństwo tak traktowało jałmużnę i każda formę miłosierdzia jako sprawiedliwość!
Ci, którzy coś mają, powinni, ze sprawiedliwości, udzielić coś z tego tym, którzy nie mają.
Dotyczy to każdego dobra, materialnego i duchowego.

Dodano po 4 minutach 19 sekundach:
Ale tych cytowanych tu zdań nie należy traktować w oderwaniu od innych, mówiących o pokucie, warunkach i cechach nawrócenia, sakramencie i przebaczeniu.
Tb 4, 10: Jałmużna wybawia od śmierci i nie pozwala wejść do ciemności
Tb 12, 9: Jałmużna uwalnia od śmierci i oczyszcza z każdego grzechu.

[chicku]

Spotkałem się,że tam,gdzie w Kk obowiązuje dziesięcina, te 10% z dochodów traktuje się jako pieniądze, które nie są moje tylko biednych. Jeśli je zatrzymuje to w jakimś sensie to kradzież

[Dezerter]

W pierwotnym chrześcijaństwie jałmużna zmazywała grzechy i była bardzo wysoko ceniona szczególnie skierowana do wdowy i sierot

[Stanko]

W pierwotnym chrześcijaństwie jałmużna zmazywała grzechy i była bardzo wysoko ceniona szczególnie skierowana do wdowy i sierot

Ale naukowa biblistyka i Kościół musza brać szerszy zestaw analogicznych słów o odpuszczeniu grzechów oraz ich siłę znaczeniową..

Dodano po 8 minutach 24 sekundach:

Spotkałem się, że tam,gdzie w Kk obowiązuje dziesięcina, te 10% z dochodów traktuje się jako pieniądze, które nie są moje tylko biednych. Jeśli je zatrzymuje to w jakimś sensie to kradzież

Przecież niekiedy ta dziesięcina była jedynym przychodem księży i parafii.
W mojej parafii proboszcz przez wiele lat był w ekskomunice, bo nie płacił należnego świętopietrza standardowego "od głowy".

[Albertus]

- - pomoc biednym (Tzedaka) - -

Żydzi traktują jałmużnę raczej jako sprawiedliwość. Człowiek nie jest właścicielem, ale zarządcą majątku, który posiada, dawanie potrzebującym jest więc aktem nie prezentu a przelewania środków, należących do Boga tam, gdzie są potrzebne

Była prośba, by nie zagłębiać się w kabałę i chasydyzm, to dziś mocny powrót do źróeł - Tora, Pwt15,7 (w tłumaczeniu Tysiąclatki)

Jeśli będzie u ciebie ubogi któryś z twych braci, w jednym z twoich miast, w kraju, który ci daje Pan, Bóg twój, nie okażesz twardego serca wobec niego ani nie zamkniesz swej ręki przed ubogim swym bratem, 8 lecz otworzysz mu swą rękę i szczodrze mu udzielisz pożyczki, ile mu będzie potrzeba. 9 Strzeż się, by nie powstała w twym sercu niegodziwa myśl: «Blisko jest rok siódmy, rok darowania», byś złym okiem nie patrzał na ubogiego twego brata, nie udzielając mu pomocy. On będzie wzywał Pana przeciwko tobie, a ty obciążysz się grzechem.

i coś z Talmudu:

Najwyższym stopniem, powyżej którego nie ma już żadnego, jest wsparcie człowieka, który podupadł na siłach... dając mu dar lub pożyczkę, lub wchodząc z nim w spółkę, lub znajdując mu pracę, aby wzmocnić jego rękę, dopóki nie przestanie potrzebować pomocy innych.
– Majmonides, Miszne Tora, Hilchot Matnot Aniyim 10:7

Skarby zdobyte niegodziwie nie przynoszą pożytku, lecz sprawiedliwość (Tzedaka) ratuje od śmierci.
– Tanach, Miszle (Przysłowia) 10:2

Bardzo brzmi to podobnie do frazy z Księgi Tobiasza (w tłumaczeniu Tysiąclatki):
Tb 4, 10: Jałmużna wybawia od śmierci i nie pozwala wejść do ciemności
Tb 12, 9: Jałmużna uwalnia od śmierci i oczyszcza z każdego grzechu.

Gorąco polecam książkę Izraela Szahaka - żydowskie dzieje i religia.

Tam można się dowiedzieć jak te nauki zawarte w Talmudzie rozumiane są w odniesieniu do gojów.

https://docer.pl/doc/evevnvx

https://www.islam-radio.net/islam/polis ... polska.pdf


https://pl.wikipedia.org/wiki/Izrael_Szahak

[chicku]

W pierwotnym chrześcijaństwie jałmużna zmazywała grzechy i była bardzo wysoko ceniona szczególnie skierowana do wdowy i sierot

może w pierwotnym to było mocniej podkreślanie (bo dziś w zasadzie w ogóle), ale nie sądzę, by się zdezaktualizowało.

Co ciekawe - tutaj znajduję odniesienie do sprawiedliwości - podobnie, jak to miało miejsce w przypadku judaizmu (https://www.ampolska.co/art-3638-Jalmuz ... janska.htm)

Katolicka nauka społeczna i współczesne dokumenty nauczycielskiego urzędu Kościoła zachęcają do praktykowania jałmużny. Katechizm Kościoła Katolickiego do uczynków miłosierdzia wlicza także jałmużnę dawaną ubogim i zalicza ją do podstawowych świadectw miłości braterskiej oraz praktykowania sprawiedliwości, która podoba się Bogu (KKK 2447; 2462).