Co tam czytacie?

[pacyfik]

Zakupy w antykwariacie. Przeczytanie chyba zajemie mi ze sto lat

Dodano po 12 minutach 22 sekundach:

Noooo ...
To ja tu widzę ambitną literaturę.
Od czego zaczynasz?
Podziel się refleksjami.

[Krystyna]

Dwa księżyce.
A to mam zamiar @mareta
"Biologia dziesięciu przykazań - Dlaczego natura nie jest dla nas wzorem" https://nazapleczu.pl/biologia-dziesiec ... 68228.html

[Malutka]

Ja ostatnio byłam na targach wydawców katolickich w Warszawie i tyle książek kupiłam (razem z siostrą), że nie wiem kiedy jea przeczytam wszystko to co mam. A chciałabym wszystkie na raz przeczytać.

[Ambrossia]

Podzielę się. Chyba zacznę od "Bóg istnieje" tylko trochę czytanie zajmie, bo mam sporo obowiązków;)

[mareta]

Ja właśnie skończyłam Gabrieli Zapolskiej "Szmat życia"- chyba mało znane. I podsłuchuję sobie po kawałeczku aodiobooka
Tomasza a Kempis "O naśladowaniu Chrystusa"

[Andy72]

Jordan Peterson "My, którzy zmagamy się z Bogiem"
fragment:

Matka i ojciec ludzkości na równi ulegają pokusie przyswojenia sobie czegoś, czego nie da się przyswoić, a przede wszystkim czegoś, czego nie wolno im spożywać. Czynią to powodowani różnymi pobudkami, charakterystycznymi dla każdej płci - a wtedy wszystko rozpada się na kawałki. W konsekwencji tak bardzo przez nich upragnione oświecenie - pragnienie, które popchnęło ich do popełnienia tego grzechu - a pewnością na nich spłynęło, jak to relacjonuje Księga Rodzaju - lecz nie w sposób, w jaki tego oczekiwali, i nie tak, jak mógłby życzyć sobie ktoś prawdziwie przebudzony i pokorny.
Wąż jest "przebiegły", zamaskowany i czai się w ukryciu; przybiera postać czegoś, czym w istocie nie jest. Nie da się go odróżnić od leśnego runa czy liści - doskonale bowiem wtapia się w otoczenie, które już zostało uznane za oczywiste, sposobem takim kusząc nieostrożnych, by zakładali że jest on czymś innym, niż de facto jest, i aby mówili: "Wygląda tak niewinnie! Co mogłoby pójść nie tak?". Oto jak pasożyt czy drapieżnik pozoruje swoją nieistotność. "A czy bramy nie mogłyby otworzyć się również dla nich?", To pytanie jest jak najbardziej uzasadnione i piękne w swej istocie, gdy wypływa ze współczucia powodowanego roztropnością, rozwagą oraz selektywnością, lecz staje sie czymś wysoce niewłaściwym, gdy zadawane jest jedynie w celu fałszywego i zwodniczego podniesienia w oczach innych statusu moralnego osoby pytającej. Grzech Ewy? Uleganie pochlebstwom wiecznie zdradliwego węża. Grzech Adama? Nieustanne dawanie posłuchu podszeptom Ewy. Grzech pychy u obojga, przy czym w przypadku Ewy wynika on z kombinacji współczucia i narcyzmu: "Jestem matką , która może objąć wszystko". U Adama opiera się on z kolei na przekonaniu "Mogę w nieskończoność przekształcać i przemianowywać sam porządek - a wszystko po to, aby zaimponować Ewie". Oboje zbyt wiele sobie przypisują - choć z różnych powodów (powody te znajdują  jednak wspólna podstawę w tymże grzechu pychy).

[Luciano]

Ks. Grzegorz Strzelczyk, Aneta Kuberska-Bębas "WOLNOŚĆ, WIARA, BÓG. Rozmowy o chrześcijaństwie".

[BeataK88]

Czytam - w sumie już drugi raz, ale poprzednio było ok 10 lat temu;) - ,,Podróż pragnień" Johna Eldredga. Wciągająca pozycja, bardzo religijna i skłania do refleksji o życiu. A poza tym czytam świecką pozycję ,,Wyczerpani - jak odzyskać radość w świecie, który przytłacza" Corey Keyes, w której, ku mojemu zdumieniu pojawił się wątek dotyczący tego, jak wiele wnosi wiara i praktyki religijne w naszym życiu. Fakt, głównie w odniesieniu do buddyzmu, ale nie tylko.
Ogólnie uwielbiam czytać książki o tematyce chrześcijańskiej i psychologicznej.

[AdamS.]

A ja po raz kolejny czytam do poduszki Leszka Kołakowskiego "Czy Pan Bóg jest szczęśliwy". Bardzo lubię rozważania tego zadeklarowanego agnostyka (choć niektórzy twierdzą, że pod koniec życia wszedł w przestrzeń świadomej wiary, nigdy się z tym publicznie nie ujawnił). Przez całe życie poszukiwał - a czynił to w sposób uczciwy, zawsze pozostając sobą i nieustannie wchodząc w piękny dialog z tradycją chrześcijańską. I robił to z ujmującym szacunkiem dla osób wierzących - tak głęboko wnikając w treści biblijne i teologiczne, iż ma się wrażenie, że to pisze osoba wierząca. Zawsze jednak pozostawiał pole do samodzielnego wyboru. Zastanawiam się, czy niejeden ksiądz nie mógłby się od Kołakowskiego uczyć głoszenia kazań...

[Dezerter]

Na mnie duże wrażenie zrobiła książka/artykuł filozofa, profesora Wolniewicza "Epifania diabła" o objawieniu/manifestacji zła w XX wieku. Była to jedna z książek żony jak studiowała socjologię - byłem zachwycony i zafascynowany Nim jakiś czas, słuchałem wykładów na youtube - bardzo mądry człowiek.

[greg77]

Jordan Peterson "My, którzy zmagamy się z Bogiem"
fragment:

Matka i ojciec ludzkości na równi ulegają pokusie przyswojenia sobie czegoś, czego nie da się przyswoić, a przede wszystkim czegoś, czego nie wolno im spożywać. Czynią to powodowani różnymi pobudkami, charakterystycznymi dla każdej płci - a wtedy wszystko rozpada się na kawałki. W konsekwencji tak bardzo przez nich upragnione oświecenie - pragnienie, które popchnęło ich do popełnienia tego grzechu - a pewnością na nich spłynęło, jak to relacjonuje Księga Rodzaju - lecz nie w sposób, w jaki tego oczekiwali, i nie tak, jak mógłby życzyć sobie ktoś prawdziwie przebudzony i pokorny.
Wąż jest "przebiegły", zamaskowany i czai się w ukryciu; przybiera postać czegoś, czym w istocie nie jest. Nie da się go odróżnić od leśnego runa czy liści - doskonale bowiem wtapia się w otoczenie, które już zostało uznane za oczywiste, sposobem takim kusząc nieostrożnych, by zakładali że jest on czymś innym, niż de facto jest, i aby mówili: "Wygląda tak niewinnie! Co mogłoby pójść nie tak?". Oto jak pasożyt czy drapieżnik pozoruje swoją nieistotność. "A czy bramy nie mogłyby otworzyć się również dla nich?", To pytanie jest jak najbardziej uzasadnione i piękne w swej istocie, gdy wypływa ze współczucia powodowanego roztropnością, rozwagą oraz selektywnością, lecz staje sie czymś wysoce niewłaściwym, gdy zadawane jest jedynie w celu fałszywego i zwodniczego podniesienia w oczach innych statusu moralnego osoby pytającej. Grzech Ewy? Uleganie pochlebstwom wiecznie zdradliwego węża. Grzech Adama? Nieustanne dawanie posłuchu podszeptom Ewy. Grzech pychy u obojga, przy czym w przypadku Ewy wynika on z kombinacji współczucia i narcyzmu: "Jestem matką , która może objąć wszystko". U Adama opiera się on z kolei na przekonaniu "Mogę w nieskończoność przekształcać i przemianowywać sam porządek - a wszystko po to, aby zaimponować Ewie". Oboje zbyt wiele sobie przypisują - choć z różnych powodów (powody te znajdują  jednak wspólna podstawę w tymże grzechu pychy).

Książka ciekawa,ale zdecydowanie nie dla wszystkich,czyta się ją ciężko.Przebrnąłem przez pierwsze 100 stron,i powiem szczerze dla mnie osobiście bardziej jasno jest opisana "Chemia organiczna" Morisona i Boyda .

[mareta]

"Czerwona nitka"
Zygmunt Zeydler-Zborowski. Lubię tego autora szczególnie, gdy audiobooka czyta Leszek Filipowicz.

[sądzony]

"Zranione kapłaństwo. Serce, które potrzebuje uzdrowienia." ks. Emil Piotrowicz

"Ta książka mówi o tym, o czym w życiu duchownych często się milczy. O pęknięciu ukrytym pod fasadą. O zmęczeniu, wstydzie i samotności. Nie daje gotowych recept. Nie buduje teorii. Jest próbą uczciwego spojrzenia na kryzys – nie po to, by osądzać, lecz by ocalić prawdę. Jest dla kapłanów. I dla tych, którzy stoją obok nich. Bo jeśli pękła fasada, to może właśnie po to, aby mogło zacząć się życie."


"Objawienia Bożej Miłości" Juliana z Norwich