Wyjście z sieci do świata - temat o spotkaniach

[Dezerter]

Ciekawe, że temat o spotkaniu w bezpośredniej bliskości fizycznej przerodził się w temat lęku przed śmiercią.

Takie czasy panie, że wyjście z sieci do ludzi, to dla wielu trudność wielka ... i weź tu się spotkaj
dobrze, że my żyliśmy w innych normalnych czasach

[sądzony]

Metaforycznie odczytuję to jako lęk przed śmiercią mojego ja zintegrowanego ze światem online.

Wydawać by się mogło, że dziś już nie tylko należy umrzeć dla świata, by narodzić się dla Chrystusa, ale często najpierw umrzeć dla sieci, by zrodzić się dla świata.

I rozumiem. Mi samemu nie łatwo z tego wyleźć do drugiego. Ale czasem to robię.

[Michał]

Według mnie to tutejsze forum nie jest zgraną ekipą

[sądzony]

Według mnie to tutejsze forum nie jest zgraną ekipą

Rozumiem, że masz inne "sieciowe" miejsca, które stanowią zgraną ekipę?

[Dezerter]

Ja osobiście bardzo lubię kilka osób z forum, a kilka innych tylko lubię

A jutro "wychodzę z sieci" :
- spotkanie z księdzem przed obiadem, który po rozmowie "skrutinium" zadecyduje czy zostanę katechistą (nie spełniłem jednego z punktów, więc proszę o wsparcie modlitewne, by ksiądz był wyrozumiały)
- grill z sąsiadami i ich rodziną po obiedzie
- a wieczorem, jeśli grill się skończy i jak sił starczy i będę w stanie to mam zaplanowany koncert Dżemu - a tam mam nadzieję spotkać znajomych.
Udanego weekendu życzę

[Pompieri]

Zycze powodzenia. Modlitwa jest.

[pacyfik]

Dzisiaj na A1 w okolicach Łodzi wyprzedzaliśmy się nawzajem kilkukrotnie z autem Dżemu

[Dezerter]

Dzisiaj na A1 w okolicach Łodzi wyprzedzaliśmy się nawzajem kilkukrotnie z autem Dżemu

Jechali zapewne na północ

[abi]

ludzie zapewne przyjmują jakąś maskę w sieci skoro obawiają się spotkania na żywo

[Dezerter]

Spotkanie z sąsiadami i zaproszonymi gośćmi, było bardzo miłe, przyjemne, ciekawe, na tyle, że stwierdziliśmy z żoną, że nie jedziemy na Dżem - sam się sobie dziwię
Nie mamy pojęcia jak ciekawi ludzie mieszkają po drugiej stronie ... np drogi
trzymałem dziś w ręku :
- siekierę kamienną z epoki kamienia gładzonego,
- grotę piki rzymskiej z przed narodzin Chrystusa
- strzały z grotami kamiennymi
- amforę glinianą starożytną z czterema kółkami do powieszenia, do gotowania pożywienia na łódce
mnóstwo innych artefaktów, które normalnie znajdują się w muzeum.
Sąsiad okazał się amatorem historykiem, archeologiem, zbieraczem
Ja w zamian pochwaliłem się swoimi zbiorami, które dla niego były nowością
- ząb mamuta
- kość pp mamuta (na prawdę duża, a że znaleziona tam gdzie ząb, to wnioskuję, że ....)
- narzędzia zrobione z kości zwierząt w kształcie strzałek - nawet profesjonalni archeo z Poznania nie potrafili mi powiedzieć, co to i do
czego służyło, ale potwierdzili, że to skamieniałość, więc ma .... lat
- kilka skamieniałości i minerałów

[Stanko]

No bo się dobrze skończyło. Jakby ci zamordował żonę albo zgwałcił byś się zdrowo nie czuł. Dobre doświadczenia nie powodują że można zapomnieć o odpowiedzialności i roztropności.
To może ja kobieta tez mam zapraszać mężczyzn dopiero poznanych pod swój dach,z ulicy?

No to opowiem, jak się skończyła moja przygoda z "przygodnym".
Oto zbliża się koniec dnia i ciemniej, a na drodze stoi człowiek, prawdziwy łachmaniarz. Potrzebuje jakiegoś pomieszczenia i troche słomy, by się przenocować. W sąsiedztwie mają stodołę i szopę, ale nie przyjęli go, bo może pali papierosy i byłby pożar... Mieszkam obok w dwuizbowej kawalerce; prześpię się tym drugim pokoiku, on mógłby w tym pierwszym, nieco większym. Jest tam tylko kozetka i dużo książek na podłodze pod ścianami, w podwójnym rzędzie.

Dobrze, proszę do mnie! Wchodzi. Już w drzwiach czuję, że to taki pojemnik nieszczęścia i smrodu. Ach, niech będzie, co chce!
Nie miałem żywności, ale jakieś zioła, woda, cukier, więc naparzyłem fajnej herbaty jeden i drugi garnuszek i dobrze, jak na owe czasy(!) posłodziłem.

Podgrzałem bojler, napełniłem wannę, dałem mydło i ręcznik. On otwiera oczy z niedowierzaniem, ale wchodzi tam, uszczęśliwiony. Przez niedomykające się drzwi słyszę jego śpiewne pomruki; luksus, Ameryka... luksus, Ameryka...
Po pół godziny wyszedł, znowu dwa garnuszki herbaty...
Potem poszedłem do siebie, a on położył się spać.

W nocy słyszę przez drzwi, że on chodzi po izbie i coś narzeka. Słucham tak z pół godziny, nie wiem, co to znaczy i znów zasnąłem.

Rano wstaję, wychodzę ze swojej komnaty, żeby go obudzić, bo muszę do pracy. Jego jednak już nie ma! Zaś całe pomieszczenie znów okrutnie śmierdzi... Patrzę, a te książki na podłodze zlane ropno-krwawym moczem...dokoła... Ach tak, on obudził się, chyba w boleściach, ale w ciemności nie znalazł ani światła, ani drzwi i załatwiał się tak jak mógł, przy tym szukaniu... i wcześnie o świcie z szalonym wstydem poszedł do swojego "świata nędzy"...

Kilka dni zeszło mi na odzyskiwanie pomieszczenia. Niektórych książek już nie odzyskałem. Do dziś nie wiem i wiedział nie będę, kto to był; ani imienia, ani nazwiska, ani miejscowości skąd wyszedł i dokąd poszedł. To mnie nie interesowało. Ale nie żałuję, żem go przyjął. Żałuję tylko, do dziś, że tak w nocy cierpiał i wyszedł ode mnie z dodatkowym cierpieniem...

[sądzony]

A które lata to były?

[Stanko]

A które lata to były?

Chyba druga połowa siedemdziesiątych