Książki religijne, które warto przeczytać

[chicku]

Ewagriusz to Ojciec Pustyni.

tak, dzięki

Dodano po 28 sekundach:

No fajnie.
A normalne książki?

co rozumiesz przez normalne - świeckie?

[CiekawaXO]

No tak.

[Jockey]

To wprawdzie bardziej naukowa książka ks. prof. Mariusza Rosika - Eucharystia w tradycji biblijnej. Jestem w trakcie. Jest bardzo ciekawa. Napisana jednak językiem naukowym. Może to komuś przeszkadzać

[chicku]

@CiekawaXO
Singer jest w zasadzie świecką literaturą
w sumie to wątek jest o ks. religijnych, więc...
ale z tych, które czytałem niedawno (w ciągu ostatnich 3 lat) i poleciłbym, to na pewno
Bernarda Newmana reportaże o Polsce (Rowerem przez II RP, Rowerem przez Polskę ludową i Rowerem przez Polskę w ruinie)

Wysoki zamek dra Aleksandra Czołowskiego, książka z 1910, autor pisze w niej o historii Lwowa z perspektywy osoby mieszkającej z nim przed wojną

książki Feliksa Konecznego

Ossendowskiego "Kraj ludzi bogów i zwierząt", "Wacek i jego pies" (ta druga to dla dzieci, ale świetna:))

wspomnę jeszcze o "Dziejach pewnej rodziny żydowskiej" Edyty Stein - tę polecam chyba najmocniej z tego grona, ja już czytam po raz kolejny

Opowieści pielgrzyma (też religijna, ale czy jest sens tworzyć te podziały...

Jacka Bartosiaka wszystko

Sienkiewicza Rodzina Połanieckich

jeśli chodzi o poezję, to CK Norwid i Jerzy Harasymowicz

Dodano po 1 minucie 13 sekundach:

To wprawdzie bardziej naukowa książka ks. prof. Mariusza Rosika - Eucharystia w tradycji biblijnej. Jestem w trakcie. Jest bardzo ciekawa. Napisana jednak językiem naukowym. Może to komuś przeszkadzać

mógłbyś napisać coś więcej, jakie jest przesłanie, autor uznaje współczesną liturgię?

[Jockey]

https://bonito.pl/produkt/eucharystia-w ... -biblijnej
Nie wiem o co pytasz?

[chicku]

https://bonito.pl/produkt/eucharystia-w ... -biblijnej
Nie wiem o co pytasz?

to widzę niezła kniga! pod linkiem, który podałeś, znalazłem taki opis tego dzieła

Monografia jest monumentalna, i to nie tylko z powodu swej objętości. Budzi ona w czytelniku respekt, który trzeba pokonać, by odkryć bogactwo, różnorodność i głębię zawartych w niej tre­ści. Lekkość narracji, literacki język, liczne dygresje poszerzające horyzont myślenia sprawiają, że dyskurs naukowy jest podporządkowany wprowadzeniu czytelnika w osobiste doświadczenie Eu­charystii. O szczególnej wartości monografii ks. prof. M. Rosika stanowi ukazanie żydowskiego tła Eucharystii. Zwykle jest ono sprowadzane do Starego Testamentu. Wrocławski biblista nie ogranicza się jednak tylko do relektury starotestamentalnych zapowiedzi Eucharystii, lecz sięga również do bo­gatej pozabiblijnej tradycji judaizmu, która pozwala jeszcze lepiej zrozumieć nowość Paschy Jezusa celebrowanej w tym sakramencie.

ks. prof. dr hab. Wojciech Pikor, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń

[Jockey]

Lubię książki ks. Rosiaka. Ale ta już czytam prawie rok czasu. Zmusza do zapoznawania się w między czasie z innymi materiałami. Powiem tak. Można poszerza moją wiedzę o eucharystii i przeżywania mszy świętej. Polecam. To takie trochę dla mnie rekolekcje o mszy świętej

[chicku]

Książka, która sporo mi dała, do której można zaglądać w trudnych momentach i czytać na wyrywki
1. MARIE-ANNE LE ROUX "Jak wygrywać walki duchowe"

to zrozumiałe, że punktem newralgicznym walki duchowej jest nasze przyzwolenie. Jeśli dopuzczam się grzechu, to znaczy, że zezwalam na jakieś zło. Prawie zawsze grzeszymy po to, by uzyskać jakąś przyjemność, gdyż owoc jest ponętny. Zerwanie owocu wciąż powtarza się w naszym życiu.
Gdy pojawia się pokusa, mogę się jej oprzeć. W takim przypadku przyzwolenie nie wchodzi w grę. Jednak, gdy poddaję się sugerstii choćby tylko w myślach (delektuję się), zaczynam flirtować ze złem. Jest to ten rodzaj współdziałania, którego Nieprzyjaciel od nas oczekuje. Zawsze będzie stał na czatach i wypatrywał w nas szczelin.
Jednocześnie dzięki temu mozemy zdać sobie sprawę z rozmiarów naszej wolności: diabeł ni jest w stanie niczego w nas zdziałać, jeśli się na to nie zgadzamy.[...]

jeszcze jedna rzecz, którą od razu chciałbym polecić, tym razem to taka książka do przeczytania w godzinę na raz
2. Ojciec Łazarz, Pokonaj swoje demony

Jest to książka, która jest świadectwem pewnego australijskiego biznesmena, który rzucił wszystko i poszedł na pustynię.


I na koniec bardzo podobna do tej poprzedniej, również do przeczytania w ciągu godziny, również będąca świadectwem
3. Kiko Arguello Kerygmant. Z ubogimi w barakach

opisuje świadectwo nawrócenia hiszpańskiego malarza, który rzucił wszystko i w latach 60. zamieszkał w barakach ze złodziejami i prostytutkami. Zajął barak, w którym mieszkały psy. Te psy potem łaziły za nim po mieście. Ze sobą miał tylko Biblię i gitarę.

[Exodus]

Próbowałem przeczytać cały Katechizm Kościoła Katolickiego (KKK), ale po 200 stronach się poddałem. Moim zdaniem to trudna lektura. Wcześniej zaglądałem do KKK tylko kiedy miałem jakieś pytanie lub kiedy coś mnie bardzo interesowało np. dziesięć przykazań, sakrament spowiedzi.
Generalnie uważam, że KKK mógłby być znacznie lepiej napisany. Niektóre paragrafy są źle zredagowane i niejasne. Aby znaleźć odpowiedzi na pewne pytania trzeba przeczytać paragrafy z różnych rozdziałów, a znalezienie ich nie jest łatwe. Moim zdaniem warto przeczytać tylko część o przykazaniach i sakramentach. Poza tym, lepiej zaglądać do niego z konkretnymi pytaniami bo jego czytanie jest męczące.

Ponieważ nie dałem rady przeczytać KKK to pomyślałem, że przeczytam YOUCAT. YOUCAT to znacznie łatwiejsza lektura i uważam, że zawiera wiedzę wystarczającą dla większości osób. Jest to dobre streszczenie KKK zrobione w formie pytań i odpowiedzi. Ma też swoje wady. Młodzieżowy język w mojej ocenie zupełnie nie pasuje do treści religijnych. Wiele zdjęć, które użyto, moim zdaniem nie nadaje się do katechizmu. Dopiski na marginesach są niepotrzebne. Na jednym z marginesów jest cytat Marcina Lutra co jest niestosowne. Jeden z końcowych paragrafów niepotrzebnie zawiera bardzo drastyczny przykład skrzywdzenia zamiast ograniczyć się do ogólnego stwierdzenia "ktoś, kto został bardzo skrzywdzony". Gdyby poprawić te niedoskonałości to byłby dużo lepszą lekturą.

Na allegro zobaczyłem, że Katechizm Św. Piusa X ma świetne recenzje. Znalazłem informacje, że to jeden z najlepszych katechizmów, jaki został wydany. Bardzo dobrze się go czyta. Jest napisany prostym językiem, ma formę pytań i odpowiedzi dzięki czemu jest praktyczny. Odpowiedzi są proste i konkretne - nie trzeba się domyślać, co autor miał na myśli. Moją uwagę zwróciło wyczerpujące omówienie sakramentu spowiedzi. Jeśli ktoś ma wątpliwości jak się spowiadać lub potrzebuje powtórkę to powinien znaleźć w tym katechizmie odpowiedzi na swoje pytania. Pomimo, że ten katechizm został wydany na początku XX wieku to jest nadal aktualny. Ma nihil obstat oraz imprimatur co gwarantuje zgodność z nauką Kościoła. Wyjątkiem jest chyba tylko część o przykazaniach kościelnych, bo one uległy zmianie (jest to wyjaśnione w przypisach). Polecam go wszystkim.

[Dezerter]

Czytam i dawno czytanie nie było dla mnie taką przygodą i przyjemnością jednocześnie.
Pięknie wydana książka, cieszy oko, po wzięciu w dłonie zyskuje swoją fakturą, delikatną i miłą w dotyku - czytanie jej to przyjemność zmysłowa, ale nie tylko, bo również intelektualna i duchowa.
Dostałem ją od Autora z którym mam Lectio divina

ks. prof. Mirosław Jasiński - Narodziny Pierworodnych

Po otwarciu wstęp, bardzo przychylny Prymasa Polaka
Treść nowatorska dla mnie - odsłania w sposób głęboki, biblijny i przekonujący tajemnicę narodzin Kościoła, który zrodził się w Kanie Galilejskiej - pod okiem Maryi i zamyka to zrodzenie w testamencie pod Krzyżem na Golgocie.

Opisuje historię Oblubieńca i Oblubienicy z szerokim tłem kulturowym, biblijnym i teologicznym.
Cała książka jest bogato i oryginalnie ilustrowana licznymi fotografiami Ikon, które zostały stworzone na podstawie i pod wpływem lektury i modlitwy wypływającej z obcowania z niniejszą książką.

Już żałuję, że pozostało mi kilka stron, ale na pewno zacznę od nowa, bo to książka, głęboka i prawie mistyczna, więc po pierwszym przeczytaniu dotknąłem tylko powierzchni, ale jakże przyjemny dotyk