Pycha

[Stanko]

Jak to mówią ojcowie: zabierz pokusy a nikt się nie zbawi

Ten tekst nie przynosi chwały tym Ojcom pustyni!

Chrześcijaństwo i zbawienie nie polega tylko czy głównie na negatywnej funkcji dbania o swoją duszyczkę i zwalczaniu pokus.

[Andej]

Żelazo hartuje się w ogniu.
Tam, gdzie nie było okazji do grzechu, tam brak wyboru, zatem i zasługi brak.

[Stanko]

Żelazo hartuje się w ogniu.
Tam, gdzie nie było okazji do grzechu, tam brak wyboru, zatem i zasługi brak.

Czy uważacie za słuszne: Zlikwiduj diabła lub inne źródło pokus, to nie będzie zbawienia?
Chrześcijaństwo i zbawienie to przede wszystkim wiara w Boga i miłowanie Go wyrażane spełnianiem jego woli, w tym także miłością bliźniego. I to jest drogą do zbawienia.
A zwalczanie pokus to tylko takie otrząsanie kurzu z płaszcza.

[Andej]

Mt 4.1 Wtedy Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła.

[chicku]

Celem tej sentencji nie jest chwala o.p.

[Stanko]

Żelazo hartuje się w ogniu.
Tam, gdzie nie było okazji do grzechu, tam brak wyboru, zatem i zasługi brak.

Ale zbawienie to jest - niebo. Tam zahartowanych nie potrzebują, bo na co?
Tam potrzebują tych, co w Boga wierzyli (Jezus cos na ten temat powiedział na ten temat) i czynnie kochali Boga oraz jego stworzenia, ludzi przede wszystkim.

Dodano po 2 minutach 6 sekundach:
Zwalczanie pokus to rzecz tylko okazjonalna, to raczej zasługa szatana, że Ci sprawia pokusy!

[Andej]

Bez możliwości wyboru nie ma kary ani nagrody.

Ale wracając do porzuconego tytułowego wątku: Wydaje mi się, że pycha ma wielki związek z besserwisseryzmem. Uważam, że ludzie, którzy zawsze wiedzą lepiej są pełni pychy. Często są to ludzie bardzo mądrzy, a pycha nie dopuszcza do nich myśli, że czasem mogą się mylić. Dlatego wypowiadają się jak niepodważalne autorytety.

[Stanko]

Bez możliwości wyboru nie ma kary ani nagrody.
Ale wracając do porzuconego tytułowego wątku: Wydaje mi się, że pycha ma wielki związek z besserwisseryzmem. Uważam, że ludzie, którzy zawsze wiedzą lepiej są pełni pychy. Często są to ludzie bardzo mądrzy, a pycha nie dopuszcza do nich myśli, że czasem mogą się mylić. Dlatego wypowiadają się jak niepodważalne autorytety.

W pojęciu pychy jest przecenianie siebie i wywyższanie na tle innych ludzi i pogardzanie tymi innymi.
Natomiast besserwisseryzm może być objawem pychy, ale niekoniecznie, bo może nim być taki snobizm wiedzy, wychowanie w umiłowaniu wiedzy niezależnie jej posiadania, albo takie przyzwyczajenie, np. gdy ktoś, mający więcej wiedzy, żył wśród tych, którzy nie mieli żadnej i często musząc się dzielić wiedzą, stał się "nałogowym dawcą wiedzy", przesadzając.
Zauważyłem, że często takimi besserami bywają księża; kiedyś byli w parafiach jedynymi posiadaczami wiedzy, z obowiązkiem dzielenia się nią (taką rolę teraz muszą niekiedy spełniać na misjach w buszu lub pustkowiach). Musimy rozumieć ich przyzwyczajenia...

Dodano po 18 minutach 32 sekundach:

Bez możliwości wyboru nie ma kary ani nagrody.

Ale wracając do porzuconego tytułowego wątku: Wydaje mi się, że pycha ma wielki związek z besserwisseryzmem. Uważam, że ludzie, którzy zawsze wiedzą lepiej są pełni pychy. Często są to ludzie bardzo mądrzy, a pycha nie dopuszcza do nich myśli, że czasem mogą się mylić. Dlatego wypowiadają się jak niepodważalne autorytety.

Nie po to jest możliwość wyboru, żeby była kara albo nagroda. "Bóg nikogo nie kusi" - mówi Pismo. Człowiek ma też jednoznaczne obowiązki, które nie są do wyboru. Protestanci nawet podkreślają, oczywiści z przesadą, że nie dla uczynków (czy wyborów) jesteśmy zbawieni, lecz TYLKO z łaski. A z wyboru (pewnie upraszczam) możesz być co najwyżej potępiony.

[mareta]

Bez możliwości wyboru nie ma kary ani nagrody.

Ale wracając do porzuconego tytułowego wątku: Wydaje mi się, że pycha ma wielki związek z besserwisseryzmem. Uważam, że ludzie, którzy zawsze wiedzą lepiej są pełni pychy. Często są to ludzie bardzo mądrzy, a pycha nie dopuszcza do nich myśli, że czasem mogą się mylić. Dlatego wypowiadają się jak niepodważalne autorytety.

Gorzej, jeżeli mylą Wolę Bożą z wolą własną. Take rzeczy już się zdarzały, niestety.

[Andej]

Nie po to jest możliwość wyboru, żeby była kara albo nagroda.

Oczywista oczywistość. Jedna tan gdzie nie ma wyboru, nie ma kary i niema nagrody, nie ma zasług i nie ma win. Wszystko jest neutralne.

"Bóg nikogo nie kusi" - mówi Pismo.

Czyżbyś miał z tym problemy. Skąd pomysł, że może kusić?

Człowiek ma też jednoznaczne obowiązki, które nie są do wyboru.

Są. Ale głównym wyborem jest to, czy zostaną one wykonane, wypełnione, czy też zostaną zignorowane lub podjęte zostanie działanie przeciwne.

Protestanci nawet podkreślają, oczywiści z przesadą, że nie dla uczynków (czy wyborów) jesteśmy zbawieni, lecz TYLKO z łaski.

Zatem Mt 25.31-46 jest pomyłką? Łaka jest konieczna, ale Mateusz podał warunki konieczna. Czy zaprzeczasz temu?
Sprzeciwiasz się też Jk 2.14-26?
Ja uważam, że uczynki są konieczne. Będziemy zbawienie nie tylko dzięki łasce, choć i ona jest warunkiem koniecznym.

A z wyboru (pewnie upraszczam) możesz być co najwyżej potępiony.

Lub z braku wyboru.
Aby móc być zbawionym trzeba dokonać wyboru., Wyboru dobra, Jezusa, wiary. Bez tego wyboru nie ma mowy o zbawieniu.

-=-=-=-=-
Rozumiem, że musisz wykazać, że masz rację. Jednak proszę, spróbuj zamiast wykazywać to, że zawsze masz rację, spróbuj przemyśleć. Poczytaj NT, przynajmniej to co wskazałem. I zastanów się, czy Twój sprzeciw wobec tym fragmentom jest słuszny.

Dodano po 1 minucie 4 sekundach:

Gorzej, jeżeli mylą Wolę Bożą z wolą własną. Take rzeczy już się zdarzały, niestety.

Masz rację. Problem ten wspaniale przedstawił Roman Bradstaetter w Proroku Jonaszu.

[Stanko]

1) Są ludzie, którzy nie mają wolność i wyboru, jak małe dzieci, psychicznie chorzy i umierają. więc co?
2) Niektórzy uważają, że Bóg też kusi, jak choćby Abrahama. Więc myślałem, że i ty tak myślisz...
3)Jest wspólne orzeczenie na temat usprawiedliwienia dzięki łasce czy dzięki uczynkom, przyznające rację katolikom i protestantom, po oczywiście odpowiednim wyjaśnieniu istoty.

[quantum]

Czy myślenie typu "nie odmawiaj sobie zasługujesz na to" wynika z pychy?

Nie.
To pierwszy krok do samoakceptacji siebie jako pełnoprawnej istoty ludzkiej zasługującej na wszystko co oferuje współczesność - oczywiście w ramach prawa, obyczajów i zamożności.
To religie wmawiają ludziom, że są gorsi, nie zasługują na to czy tamto, i są winni.. nie wiadomo czego.
Bez tego pomniejszania żadna religia wyznaniowa by się nie ostała a w szczególności ich kler, który żyje z rzekomego pośrednictwa w "wypraszaniu łask".
Pamiętacie tekst: "błogosławieni ubodzy" ? Czego to dowodzi.. że biedni, ułomni i parchaci są ulubieńcami "Boga i kościoła". KrK lubi kaleki i tych którym się delikatnie mówiąc nie wiedzie. Bo tylko takim może nieść "pocieszenie" samemu pomnażając swój majątek.
Ludzie sukcesu, majętni, zamożni i zdrowi nie mają czego szukać w kościele.. bo i on ich nie potrzebuje chyba że w roli darczyńców.
A patrząc "waszym okiem" teologicznie, można prosto wydedukować.. człowiek jako istota stworzona na podobieństwo Boga i powołana do świętości z automatu MUSI zasługiwać na wszystko co najlepsze wbrew temu co wmawiają wam księża grożący pacem :"to pycha !".
- Z "grzechu pychy" wynika wywyższanie się ponad innych czyli poniżanie tych, którym gorzej się wiedzie i tego należy się wystrzegać a nie zaspokajania swoich potrzeb jeśli nikomu nie szkodzą.

[Stanko]

Nie zgadzam się. Nie może być za łatwo stać się świętym. Właśnie natknęłam się na cytat, wyglądający równie kontrowersyjnie. "Nie będzie niegodziwych (...) potulni posiądą ziemię"
Dostałam od przemiłych pań biblistek na Pietrynie w mojej ulubionej Łodzi, którą znów odwiedzam.

Pokora ma wielkie i zbawcze znaczenie, ale przecież nie każda potulność, nie każde uniżenie, nie każda cichość itd. Pismo św. każe niekiedy krzyczeć, wrzeszczeć, bojować...
Nie należy się elektryzować każdym przysłowiem, nawet biblijnym.
Są to okazjonalne wypowiedzi. Trzeba je konfrontować z innymi wypowiedziami, ich okolicznościami i znaczeniami.

[Krystyna]

I ludzie zwykli mają sobie z tym poradzić?

[Dezerter]

I ludzie zwykli mają sobie z tym poradzić?

Nie muszą, a wręcz chyba nie powinni, bez przygotowania, od tego mają Kościół i osoby z kapłaństwa służebnego, ojców i siostry duchowne, które poświeciły swoje życie, by nam pomagać sobie radzić.